غفلت های دل آزار در شعر آیینی
محمود اکرامیفر: شعر آیینی دو وجه را شامل میشود، یک وجه کلی که اشعار مرتبط با تمام آیینهای ملی و مذهبی از جمله بعثت، میلاد و شهادت ائمه اطهار(ع)، یلدا، نوروز و سیزده بدر را دربردارد و یک وجه خاص که تعریفی ویژه دارد و اشعار مربوط به آیینهای مذهبی را در برمیگیرد. اشعار متعهد اجتماعی هم میتوانند آیینی باشند ولی هر شعر آیینی متعهد نیست و از آن محدودتر است. متأسفانه موضوعات مهمی در حوزه شعر آیینی مغفول ماندهاند، شاعران آیینی ما از محتوای سه جمله ارزشمند یکی «فزت و ربالکعبه» در بیان زیبای امام علی(ع) و «هیهات مناالذله» امام حسین(ع) در ظهر عاشورا و «ما رایت الا جمیلاً» در کلام حضرت زینب(س) غافل ماندهاند که اولی به رستگاری، دومی به عزتمندی و سومی به زیبا دیدن حماسهها اشاره دارد. در چنین شرایطی آنچه بیش از پیش خودنمایی میکند ضرورت مطالعه و دانش عمیق شاعران در حوزه شعرهای آیینی موضوعی است، بویژه که شعر آیینی حساسیت بیشتری را طلب میکند.
بخشی از گفتههای این شاعر و پژوهشگر ادبی در ایبنا
بخشی از گفتههای این شاعر و پژوهشگر ادبی در ایبنا
آدرس مطلب
http://old.irannewspaper.ir/newspaper/page/7995/24/625268/0
ارسال دیدگاه
ضمن تشکر از بیان دیدگاه خود به اطلاع شما رسانده می شود که دیدگاه شما پس از تایید نویسنده این مطلب منتشر خواهد شد.
دیدگاه ها ویرایش نمی شوند.
از ایمیل شما فقط جهت تشخیص هویت استفاده خواهد شد.
دیدگاه های تبلیغاتی ، اسپم و مغایر عرف تایید نمی شوند.
ویژه نامه
































































































