فرجام تلخ مردان جهنمی «سیا»

وصال روحانی/ پس از افول نسبی شیوع کرونا، اکران فیلم‌های جدید سینمایی در سطح جهانی، بر رونق این حرفه افزوده، این درحالی است که دو فیلم تازه که هر دو تمی سیاسی دارند، ‌مردم را با رازهایی آشنا می‌کنند که اگر هم چیزهایی را پیشتر درباره آن شنیده باشند، این فیلم‌ها توضیحات فزون‌تری را درباره آن ارائه و ماجراها را کامل‌تر می‌کنند. فیلم‌هایی همچون؛ «مرد خاکستری» با کارگردانی جو روسو و آنتونی روسو و حضور بازیگرانی همچون رایان گاسلینگ ، کریس اوانز، آنا دی آرماس، جسیکا هن و یک، واگنر مورا، بیلی باب تورنتون و رژی ژان پیج.این فیلم یک کار اکشن و تریلر (دلهره آور) است و بر اساس رمانی با همین نام ساخته شده که در سال 2009 عرضه شد و طرفداران رمان‌های حادثه‌ای و مرموز از این اثر استقبال بسیار خوبی داشتند و این رویکرد مثبت سبب شده که شرکت نت فلیکس اولین فیلم بلند خود را بر مبنای آن کتاب و کاراکترهایش بسازد و اواخر مرداد امسال را برای اکران آن در قاره امریکا، اروپای غربی و اقیانوسیه و اواسط شهریور را برای پخش فیلم در آسیای شرقی و شمال آفریقا برگزیده‌اند.
رایان گاسلینگ در این فیلم نقش یک مزدور «سیا» را بازی می‌کند و درمی‌یابد درون این سازمان جهنمی، چه می‌گذرد و به همین سبب مدیران سیا قصد کشتن او را دارند و در نتیجه راهی جز فرار برای او باقی نمی‌ماند. خطرات برای این مرد مزدور، زمانی فزونی می‌گیرد که متوجه می‌شود یک سازمان جاسوسی دیگر هم در پی شکار اوست و یکی از مزدوران مجرب خود (با بازی کریس اوانز) را مأمور قتل او کرده است. کارگردانی این فیلم را برادران روسو انجام داده‌اند. اگر چه تخصص اول آنها ساختن کمیک استریپ‌های بسیار پرفروش است که شامل دوقسمت از چهارگانه «اونجرز» (با نام‌های جنبی «جنگ بی‌نهایت) و «پایان بازی») تلقی شده اما بطور کلی در تدوین و ارائه هر گونه فیلم‌های اکشن جنایی مهارت دارند. «مرد خاکستری» که عنوان آن اشاره‌ای به مردان بدفرجام سازمان سیا و سرنوشت‌های تیره آنها است، می‌تواند جدیدترین سند در این خصوص و در راه اثبات مجدد مهارت «روسو»‌ها باشد. ناگفته نماند که کریس اوانز در درجه اول برای ایفای رل اصلی در سری فیلم‌های کمیک بوکی «کاپیتان آمد ریکاور» مشهور است ولی‌ گذار رایان گاسلینگ کمتر به این گونه فرانچیزها افتاده، هر چند او در این زمینه فرد کاملاً بی‌تجربه‌ای هم به حساب نمی‌آید.
«بلوند» روایتی خیالی از زندگی خصوصی و شغلی مریلین مونرو
 فیلم دیگر «بلوند» نام دارد با کارگردانی اندرو دومینک با بازی آنادی آرماس، آدرین برادی و بابی کاناواله. این فیلم براساس رمانی از جویس کارول اوتس با همین نام ساخته شده و نگاهی واقعی و در عین حال خیالی به زندگی خصوصی و شغلی مریلین مونرو هنرپیشه معروف زن امریکایی دارد که در دهه 1950 و اوایل دهه 1960 در اوج شهرتش قرار داشت ولی در 37 سالگی و در واقعه‌ای که خودکشی اعلام شد، جان باخت. مونرو صاحب روابطی، با جان اف کندی رئیس جمهور امریکا بود که خود در سال 1963 ترور شد و خیلی‌ها معتقدند مرگ مریلین مونرو که حدود یک سال قبل از مرگ کندی شکل گرفت، نه بر اثر خودکشی بلکه با اقدام وابستگان کندی صورت پذیرفت و این یک جنایت طراحی و اجرا شده توسط کاخ سفید بود که مایل نبود ابعاد ارتباط کندی با مونرو که لو رفته و به رسانه‌های امریکا هم کشیده شده بود، بیش از این اسباب آبروریزی شود. چنین اتهامی هیچگاه در محاکم قضایی به اثبات نرسید و مرگ خود کندی با ابعاد عظیمی که داشت، بر آن سایه انداخت و به واقع ترورکندی سبب شد، پیگیری‌های لازم مرگ مشکوک مونرو انجام نپذیرد و این قضیه ناگوار به گونه‌ای لاپوشانی شود. این فیلم زندگینامه‌ای است که توسط اندرو دومینیک کارگردان فیلم «ترور جسی جیمز» ساخته شده است.در این فیلم با وجود بیان شدن اوصاف مونرو بعضی مواردی را هم در ارتباط با او مطرح می‌کند که لزوماً برابر با حقیقت نیست و بیشتر خیال‌گرایی با هدف ایجاد جذابیت فزون‌تر برای این فیلم به حساب می‌آید ودر دنیای حقیقت، مونرو، گرد آن امور نمی‌گشته اما دومینیک تشخیص داده که با افزودن این موارد به زندگی و شرایط پیرامون مونرو، به توصیف کامل‌تری از زندگی او دست می‌یابد. ایفای رل مونرو در این فیلم با آنادی آرماس هنرپیشه زن امریکایی است که مطرح‌ترین کار سال‌های اخیرش قسمت دوم فیلم مشهور و بسیار معتبر علمی – تخیلی بلید رانر بوده که نام کامل آن «بلید رانر 2049» است. نسخه جدید بلید رانر در سال 2021 اکران شد. هرچند با کیفیت و غنای فیلم اولی، برابری نکرد اما نوعی یاد‌آوری مناسب برای آن فیلم کلاسیک بود که 40 سال از اکران آن می‌گذرد و به اعتقاد اکثر کارشناسان برترین فیلم ساینس فیکشن تاریخ به شمار می آید. «بلوند » که در بخش مسابقه جشنواره معتبر اخیر ونیز ایتالیا شرکت داده شده و از واپسین روزهای شهریور امسال در سطح جهان اکران عمومی می‌شود، هنر پیشه‌ای را به تصویر می‌کشد که گفته می‌شود به رغم شاد و سر زنده بودن ظاهری‌اش و در تضاد با رفتارش در محافل و مجامع، زندگی خصوصی تلخ و غمباری داشت و احساس خوشبختی نمی‌کرد زیرا متوجه شده بود به گونه‌ای ملعبه دست استودیوهای سود جوی هالیوودی شده و فقط وسیله‌ای با تاریخ مصرف کوتاه در دست آنها است و به محض کم سو شدن، او را دور خواهند ریخت.