از تجربیاتی که سختی‌های کرونا رقم زد به سادگی نگذریم

احمد آرام
نویسنده و مدرس داستان‌نویسی

​​​​​​​فراموش نکنیم که بشر تابع رخدادهای ناگزیرِ پیرامون خود است و در این روند، گاه، به فنون و کارهای نوینی دست می‌یابد که حاصل اندیشه‌های تجربی و پیشرو است.بدون شک آموزه‌های جدید در راه گسترش سلامتِ فکر و اندیشه هیچ واهمه‌ای ندارد چون زیر سایه بازوان نیرومندِ تکنولوژی نوین به حیات خود ادامه می‌دهد.انسان همیشه به‌دنبال دستیابی به کشف خلاقیتِ پنهانی است و از همین رو می‌تواند راه‌های جدید و آموزه‌های نوین را تجربه کند. خاستگاه غایی چنین تلاشی رسیدن به صداهای تازه است؛ صداهایی که قرار است از یک‌سری آموزه‌های سنتی عبور کند تا به نو رستن و خلاقیت برسد.آموزه‌هایی که در این مسیر نهادینه می‌شود تلاش دارند از خود صدای تازه‌ای به جا بگذارند.
کرونا، نخستین شکل مرگ را آفرید که پاسخی به زندگی و زمان بود. در قلمرو خاکی بشر؛ با شناور شدن جسدهای پُر از ویروس، جهان برای بقا به تقلا افتاد. این تقلا در درون خود، گذشته از وحشت و تنهایی، اما پیام‌های خوبی برجا گذاشت، یعنی بشر به دست و پا افتاد تا به گونه‌ای خود را زنده تصور کند.معلوم است که در کنار دغدغه‌های خود می‌بایست با دوچیز مبارزه جدی داشته باشد؛ یکی عقب راندن مرگ و دیگری تنهایی. می‌توان گفت جهان مجازی و رسانه‌های در دسترس امکانات مدرنی را در اختیار بشر گذاشت تا به آموزه‌های برآمده از قرنطینه نگاهی جدی داشته باشد و در پی آن موفق به شکستن حصار ناگزیر استفاده از برخی امکانات نوین شود.
طی حدود دو سال گذشته که کرونا بر زندگی‌ جهانیان بی‌رحمانه تاخت، انسان در مقابل چیرگی مرگ کرونایی از خود ورزیدگی بسیار نشان داد؛ چه در قلمرو فرهنگ و هنر و چه در جهت احیای بهداشت و درمان و همچنین اقتصاد وسیاست. چه بسا شاهد بودیم که بخشی از امید به زندگی را احیا کرد. در این مسیر قرنطینگی ما عادت کردیم که با بعضی از مشکلات کنار بیاییم و حتی آنها را در خود نهادینه کنیم، که یکی از موارد مهم آموزش‌های آنلاین است.
این شیوه آموزشی سکوت خانه‌ها را به هم پیوند زد تا از درونش صداهای خاص تولید شود. کارگاه‌های یکنفره یا چند نفره در زمینه ادبیات داستانی وارد فضای نوینی شد؛ یعنی تکنولوژی جدید توانایی این را داشت که از وحشت مرگ بکاهد و آموزه‌ها را رسانه‌ای کند. البته درک این مسأله چندان دشوار نبود، هرکسی در خانه یا محیط کار خود شاخصه‌های ارتباطی را کشف می‌کرد و آنها را آنالیز می‌نمود تا به شیوهای نوین ارتباطی دست یازد؛ یعنی آن قدرتی که کلاس‌های حضوری و چهره به چهره داشتند این بار در دنیای مجازی و از راه‌های دیگر به انتقال مفاهیم رسید و چالش تازه‌ای به راه انداخت، چرا که این بار دنیای مجازی خیلی سریع دستاوردهای خود را به نمایش گذاشت. البته فراموش نکنیم که هرکس برای رسیدن به اهداف آموزشی خود سعی می‌کرد بر اساس روانشناسی فردی و جمعی مخاطب را به درون تفاسیر و تحلیل‌های خود بکشاند. در واقع می‌توان گفت همه چیز بستگی دارد به دانش مدرس و اشراف او به فنون جدید آموزشی.بعضی از کلاس‌های آنلاین داستان‌نویسی موفق بودند و بعضی‌های دیگر به‌دلیل نبود تجربه کافی مدرس در میان راه متوقف می‌شدند. اینها تجربه‌هایی است که در دورانی سخت برای همه‌مان رقم خورد که نباید به سادگی از آنها عبور کنیم.