به مناسبت سالگرد عملیات طریقالقدس
اعتماد به مردم رمز پیروزی های دوران دفاع مقدس
اسماعیل علوی
دبیر گروه پایداری
آذرماه سال 1235 خورشیدی قوای انگلستان پس از گلوله باران شدید بوشهر توسط توپهای دورزن از روی کشتیهای جنگی وارد بندر بوشهر شدند. هدف انگلیسیها از تصرف بوشهر و اطراف آن تحت فشار قرار دادن حاکمیت وقت ایران برای تن دادن به جدایی هرات از مام میهن بود. در این زمان تنها مدافعان شهر، مردم بوشهر بودند که با دست خالی 45 روز مقاومت کردند، اما سرانجام غلبه با نیروهای انگلیسی بوده و دولت وقت مجبور به صرفنظر کردن از حاکمیت هرات و غرب افغانستان امروزکه از زمان کوروش همواره بخشی از ایران و کانون فرهنگ و ادب ایرانیان بود، نمودند. هرات زادگاه شاه عباس اول صفوی و برای مدتی نیز ولیعهدنشین ایران و مرکز ولایت خراسان بود. افغانستان از اوایل قرن هجدهم مورد نظر انگلیسیها بود، زیرا نزدیکترین راه زمینی ورود و نفوذ قدرتهای اروپایی به آسیای غربی و سایر مناطق استراتژیک جهان بود.
انگلستان با به رسمیت شناختن فوری مرزهای افغانستان که خود در لندن ترسیم کرده بود و هرات نیز در ترکیب آن قرار داشت، روابط افغانستان را با تهران قطع و به ایران اعلان جنگ داد. ایران که بر اثر مداخلات سیاسی قدرتهای اروپایی امکان نیافته بود نیروی دریایی مؤثر و توپخانه ساحلی داشته باشد، موفق به مقابله با ناوگان جنگی انگلستان نشد و این ناوگان در ساحل بوشهر پهلو گرفته و استقرار یافت. قوای انگلیسی بعد از بوشهر متوجه خرمشهر شده و این بندر ایرانی را هم مورد حمله و تعرض قرار دادند. در همین راستا به سوی اهواز خیز برداشته و این شهر را نیز مورد تهدید نظامی قرار دادند. دولت وقت بیخبر از معارضات قدرتهای اروپایی با یکدیگر و نیز نداشتن اعتماد به مردم ایران، همچنین ناآگاهی از فنون جنگهای تازه از ترس لشکرکشی و پیشروی سریع انگلیسیها به سمت تهران، تسلیم اراده دشمن شده و طبق توافقنامه پاریس که با میانجیگری دولت فرانسه انجام گرفت از یکی از اصلیترین بخشهای ایران صرفنظر و آن را واگذارکرد! روندی که در عهدنامههای ننگین گلستان و ترکمنچای تکرار شد.
اما در آذرماه، 126 سال بعد ایرانیان این بار دشمن تا بن دندان مسلحی را که از سوی دهها کشور غربی مجهز شده و برای تجزیه بخش دیگری از خاک ایران به کشورمان یورش آورده بود طی یک عملیات متهورانه از گسترهای به وسعت 600 کیلومترمربع حدفاصل غرب شوش و دزفول تا منطقه رملی فکه بیرون ریختند و ضمن آزادسازی شهر بستان و قریب 80 روستا، شهرهای بسیاری از جمله اهواز مرکز استان خوزستان را از تیررس دشمن خارج کردند.
منطقه عملیاتی طریق القدس از حساسیت زیادی برخوردار بود و شهر بستان با تعداد زیادی روستا در قلب این منطقه قرار داشته و مرکز فعالیتهای لجستیکی جبهه میانی دشمن به حساب میآمد. این موضوع حساسیت منطقه را بالا برده بود. از طرفی با قطع مهمترین راه تدارکاتی و مواصلاتی دشمن که کلیدی برای آزادسازی تنگ چزابه به شمار میرفت، بیش از پیش بر اهمیت این منطقه افزوده میشد. این همه موجب شده بود تا دشمن با ایجاد موانع متعدد مانع از دستیابی رزمندگان ایرانی به مواضع شان شود.
اما هیچ یک از موانع پیچیده و عجیب و غریب دشمن سد راه رزمندگان ما نشده و فرزندان ایران زمین شبانه بر دشمن بعثی تاختند و آنان را تا مرزهای بینالمللی عقب راندند.
چه چیزی موجب شد تا ایرانیان این بار بدون هراس از غریو موشک و بمباران هوایی و انبوه گلوله توپ و تانک دشمن از میان میدانهای مین به سمت متجاوزان به خاک میهن یورش برند و بدون پروای جان خود را به نقطه مرزی برسانند. ترسیم حجم آتشی که در این عملیات بر سر رزمندگان ریخته شد در باورها نمیگنجد اما با وجود این رزمندگان لاغراندام و اغلب جوان ما از همه این مراحل گذشتند و خود را به پشت استحکامات دشمن رساندند. این همه نبود جز اعتماد به مردم و مشارکت دادن آنان در دفاع ملی و همدلی متقابل مردم با جبهههایی که فرزندانشان در آن مشغول جنگیدن بودند.
دبیر گروه پایداری
آذرماه سال 1235 خورشیدی قوای انگلستان پس از گلوله باران شدید بوشهر توسط توپهای دورزن از روی کشتیهای جنگی وارد بندر بوشهر شدند. هدف انگلیسیها از تصرف بوشهر و اطراف آن تحت فشار قرار دادن حاکمیت وقت ایران برای تن دادن به جدایی هرات از مام میهن بود. در این زمان تنها مدافعان شهر، مردم بوشهر بودند که با دست خالی 45 روز مقاومت کردند، اما سرانجام غلبه با نیروهای انگلیسی بوده و دولت وقت مجبور به صرفنظر کردن از حاکمیت هرات و غرب افغانستان امروزکه از زمان کوروش همواره بخشی از ایران و کانون فرهنگ و ادب ایرانیان بود، نمودند. هرات زادگاه شاه عباس اول صفوی و برای مدتی نیز ولیعهدنشین ایران و مرکز ولایت خراسان بود. افغانستان از اوایل قرن هجدهم مورد نظر انگلیسیها بود، زیرا نزدیکترین راه زمینی ورود و نفوذ قدرتهای اروپایی به آسیای غربی و سایر مناطق استراتژیک جهان بود.
انگلستان با به رسمیت شناختن فوری مرزهای افغانستان که خود در لندن ترسیم کرده بود و هرات نیز در ترکیب آن قرار داشت، روابط افغانستان را با تهران قطع و به ایران اعلان جنگ داد. ایران که بر اثر مداخلات سیاسی قدرتهای اروپایی امکان نیافته بود نیروی دریایی مؤثر و توپخانه ساحلی داشته باشد، موفق به مقابله با ناوگان جنگی انگلستان نشد و این ناوگان در ساحل بوشهر پهلو گرفته و استقرار یافت. قوای انگلیسی بعد از بوشهر متوجه خرمشهر شده و این بندر ایرانی را هم مورد حمله و تعرض قرار دادند. در همین راستا به سوی اهواز خیز برداشته و این شهر را نیز مورد تهدید نظامی قرار دادند. دولت وقت بیخبر از معارضات قدرتهای اروپایی با یکدیگر و نیز نداشتن اعتماد به مردم ایران، همچنین ناآگاهی از فنون جنگهای تازه از ترس لشکرکشی و پیشروی سریع انگلیسیها به سمت تهران، تسلیم اراده دشمن شده و طبق توافقنامه پاریس که با میانجیگری دولت فرانسه انجام گرفت از یکی از اصلیترین بخشهای ایران صرفنظر و آن را واگذارکرد! روندی که در عهدنامههای ننگین گلستان و ترکمنچای تکرار شد.
اما در آذرماه، 126 سال بعد ایرانیان این بار دشمن تا بن دندان مسلحی را که از سوی دهها کشور غربی مجهز شده و برای تجزیه بخش دیگری از خاک ایران به کشورمان یورش آورده بود طی یک عملیات متهورانه از گسترهای به وسعت 600 کیلومترمربع حدفاصل غرب شوش و دزفول تا منطقه رملی فکه بیرون ریختند و ضمن آزادسازی شهر بستان و قریب 80 روستا، شهرهای بسیاری از جمله اهواز مرکز استان خوزستان را از تیررس دشمن خارج کردند.
منطقه عملیاتی طریق القدس از حساسیت زیادی برخوردار بود و شهر بستان با تعداد زیادی روستا در قلب این منطقه قرار داشته و مرکز فعالیتهای لجستیکی جبهه میانی دشمن به حساب میآمد. این موضوع حساسیت منطقه را بالا برده بود. از طرفی با قطع مهمترین راه تدارکاتی و مواصلاتی دشمن که کلیدی برای آزادسازی تنگ چزابه به شمار میرفت، بیش از پیش بر اهمیت این منطقه افزوده میشد. این همه موجب شده بود تا دشمن با ایجاد موانع متعدد مانع از دستیابی رزمندگان ایرانی به مواضع شان شود.
اما هیچ یک از موانع پیچیده و عجیب و غریب دشمن سد راه رزمندگان ما نشده و فرزندان ایران زمین شبانه بر دشمن بعثی تاختند و آنان را تا مرزهای بینالمللی عقب راندند.
چه چیزی موجب شد تا ایرانیان این بار بدون هراس از غریو موشک و بمباران هوایی و انبوه گلوله توپ و تانک دشمن از میان میدانهای مین به سمت متجاوزان به خاک میهن یورش برند و بدون پروای جان خود را به نقطه مرزی برسانند. ترسیم حجم آتشی که در این عملیات بر سر رزمندگان ریخته شد در باورها نمیگنجد اما با وجود این رزمندگان لاغراندام و اغلب جوان ما از همه این مراحل گذشتند و خود را به پشت استحکامات دشمن رساندند. این همه نبود جز اعتماد به مردم و مشارکت دادن آنان در دفاع ملی و همدلی متقابل مردم با جبهههایی که فرزندانشان در آن مشغول جنگیدن بودند.
آدرس مطلب
http://old.irannewspaper.ir/newspaper/page/8075/24/636311/0
ارسال دیدگاه
ضمن تشکر از بیان دیدگاه خود به اطلاع شما رسانده می شود که دیدگاه شما پس از تایید نویسنده این مطلب منتشر خواهد شد.
دیدگاه ها ویرایش نمی شوند.
از ایمیل شما فقط جهت تشخیص هویت استفاده خواهد شد.
دیدگاه های تبلیغاتی ، اسپم و مغایر عرف تایید نمی شوند.
ویژه نامه












































