«کاشفان»، کتابی برای مکاشفه

اسماعیل خلج
‌نویسنده و بازیگر تئاتر‌
من بیشتر اوقاتم را به شنیدن موسیقی و البته خواندن کتاب می‌گذرانم و از این دو همیشه شعف و لذتی در جان من می‌نشیند که به سختی می‌توان آن را توصیف کرد. به‌عنوان مثال یکی از کتاب‌های بسیار خوبی که می‌توانم به خوانندگان روزنامه ایران پیشنهاد بدهم کتابی‌ است به‌نام «کاشفان» به‌قلم دانیل بورستین و ترجمه اکبر تبریزی. عنوان این کتاب همان‌طور که روی جلد آن آمده روایت‌گر تاریخی از کوشش انسان در راه شناخت خویشتن و جهان است و چهار مبحث زمین، زمان، طبیعت درون و طبیعت برون را دنبال می‌کند. کتاب اطلاعاتی بسیار گسترده را در اختیار مخاطب خود قرار می‌دهد و از وجود این مسائل و چگونگی پیدایش آنها سخن می‌گوید و در یکی از فصل‌های درخشانش از تاریخچه زمان می‌گوید. خواندن این کتاب می‌تواند به‌صورت مستقیم یا غیرمستقیم نظر خواننده‌اش را در مواجهه با جهان هستی تغییر دهد و نگاهی فلسفی به او ببخشد و همین‌ها باعث می‌شود نگاه او به جهان پیرامونی خود تغییر کند. درباره نویسنده این کتاب یعنی دانیل جوزف بورستین باید گفت که او تاریخ‌نگار، وکیل، نویسنده و استاد دانشگاه، امریکایی بود و بین سال‌های ۱۹۷۵ تا ۱۹۸۷ میلادی دوازدهمین کتابدار کتابخانه ملی کنگره امریکا بود. ترجمه کتاب هم، ترجمه سلیس و روانی‌ است و آقای تبریزی بخوبی از پس ترجمه کتابی به این مهمی برآمده است و حیف است کتابی به این اهمیت خوانده نشود. معتقدم آنچه شاید جهان امروز را کمی لطیف‌تر و مردمان را با هم متحدتر کند کتاب خواندن است. وقتی رازهای پیرامونی‌مان را بفهمیم حتماً از آنها بهتر مراقب می‌کنیم و می‌دانیم که سرنوشت همه ما به نوعی به هم گره خورده است.‌