رادیو از شنونده الهام میگیرد
بهروز رضوی
گوینده پیشکسوت رادیو و تلویزیون
زمانی که رادیو در ایران آغاز به کار کرد در حقیقت کمک کرد تا مدرنیسمی که در ایران مطرح شده بود و تازه پا گرفته بود، نضج بگیرد و جدیتر شود. اساساً رسانه در هر جای دنیا این خاصیت را دارد. و در هر مقطعی از تاریخ که کارش را آغاز کرده در کنار مدرنیسم بوده است.
رادیو رسانهای با طراوت و گرم است. به این معنا که تبادل نظر با شنونده میکند، از شنونده الهام میگیرد و با او تعامل دارد، طبیعتاً صمیمیتر و دلچسبتر است و بخصوص اینکه آسان یاب هم هست برای مخاطب و دسترسی به آن زحمتی ندارد. مخاطبان همان گونه که کار میکنند میتوانند به رادیو هم گوش دهند و مانع کار نمیشود، بههمین دلیل معمولاً همه جا رادیو روشن است. رادیو با مخاطب همراه است؛ چه بانوانی که در خانه مشغول آشپزی هستند و چه افرادی که با ماشین تردد میکنند، بدون هیچ زحمتی رادیو گوش میکنند. به همین خاطر فراگیری گسترده و آسان بودن و حتی بدون هزینه بودن بین مردم همه گیر شد. البته اوایل که رادیو آمد به خاطر اینکه رادیو دستگاه بسیار بزرگی بود دسترسی به آن آسان نبود. نه تنها بزرگ بود بلکه با باتری کار میکرد و از سوی دیگر حملونقل آن آسان نبود. مردم پای رادیو مینشستند. حتی آنهایی که رادیو نداشتند به خانه همسایگان رادیو دار میرفتند و به رادیو گوش میکردند. وقتی تلویزیون آمد و آغاز به کار کرد، در ابتدا مردم فکر کردند که رادیو آخر وسایل ارتباط جمعی است اما وقتی تلویزیون به میان مردم آمد، رادیو همچنان به قوت خود باقی ماند و از محبوبیتش کم نشد، چراکه از طریق رادیو هم به اخبار، مسائل روز دسترسی داشتند و هم به مقدار کافی موسیقی در اختیارشان بود. موسیقی ایرانی و انواع موسیقیهای دیگر و این خود جذابیت بسیاری است که رادیو بهخوبی از آن استفاده میکند و در اختیار مخاطب قرار میدهد. رادیو در طی این سالها به کار خود ادامه داده است، اغراق نیست اگر بگویم که ارتباط مردم با رادیو بسیار نزدیکتر از تلویزیون است. گویی که مردم با تلویزیون کمی رودربایستی داشتند اما با رادیو بسیار خوب ارتباط برقرار کردند. در این سالها رادیو برقرار بوده و همچنان هم خواهد بود.
گوینده پیشکسوت رادیو و تلویزیون
زمانی که رادیو در ایران آغاز به کار کرد در حقیقت کمک کرد تا مدرنیسمی که در ایران مطرح شده بود و تازه پا گرفته بود، نضج بگیرد و جدیتر شود. اساساً رسانه در هر جای دنیا این خاصیت را دارد. و در هر مقطعی از تاریخ که کارش را آغاز کرده در کنار مدرنیسم بوده است.
رادیو رسانهای با طراوت و گرم است. به این معنا که تبادل نظر با شنونده میکند، از شنونده الهام میگیرد و با او تعامل دارد، طبیعتاً صمیمیتر و دلچسبتر است و بخصوص اینکه آسان یاب هم هست برای مخاطب و دسترسی به آن زحمتی ندارد. مخاطبان همان گونه که کار میکنند میتوانند به رادیو هم گوش دهند و مانع کار نمیشود، بههمین دلیل معمولاً همه جا رادیو روشن است. رادیو با مخاطب همراه است؛ چه بانوانی که در خانه مشغول آشپزی هستند و چه افرادی که با ماشین تردد میکنند، بدون هیچ زحمتی رادیو گوش میکنند. به همین خاطر فراگیری گسترده و آسان بودن و حتی بدون هزینه بودن بین مردم همه گیر شد. البته اوایل که رادیو آمد به خاطر اینکه رادیو دستگاه بسیار بزرگی بود دسترسی به آن آسان نبود. نه تنها بزرگ بود بلکه با باتری کار میکرد و از سوی دیگر حملونقل آن آسان نبود. مردم پای رادیو مینشستند. حتی آنهایی که رادیو نداشتند به خانه همسایگان رادیو دار میرفتند و به رادیو گوش میکردند. وقتی تلویزیون آمد و آغاز به کار کرد، در ابتدا مردم فکر کردند که رادیو آخر وسایل ارتباط جمعی است اما وقتی تلویزیون به میان مردم آمد، رادیو همچنان به قوت خود باقی ماند و از محبوبیتش کم نشد، چراکه از طریق رادیو هم به اخبار، مسائل روز دسترسی داشتند و هم به مقدار کافی موسیقی در اختیارشان بود. موسیقی ایرانی و انواع موسیقیهای دیگر و این خود جذابیت بسیاری است که رادیو بهخوبی از آن استفاده میکند و در اختیار مخاطب قرار میدهد. رادیو در طی این سالها به کار خود ادامه داده است، اغراق نیست اگر بگویم که ارتباط مردم با رادیو بسیار نزدیکتر از تلویزیون است. گویی که مردم با تلویزیون کمی رودربایستی داشتند اما با رادیو بسیار خوب ارتباط برقرار کردند. در این سالها رادیو برقرار بوده و همچنان هم خواهد بود.
آدرس مطلب
http://old.irannewspaper.ir/newspaper/page/7615/16/575688/0
ارسال دیدگاه
ضمن تشکر از بیان دیدگاه خود به اطلاع شما رسانده می شود که دیدگاه شما پس از تایید نویسنده این مطلب منتشر خواهد شد.
دیدگاه ها ویرایش نمی شوند.
از ایمیل شما فقط جهت تشخیص هویت استفاده خواهد شد.
دیدگاه های تبلیغاتی ، اسپم و مغایر عرف تایید نمی شوند.
ویژه نامه




















