از پرافتخارترین ورزشکار تا رسیدن به هیچ
تکواندو ایران در ورطه سقوط
گروه ورزشی/ تکواندو ایران دیگر مدتهاست که نام و نشانی از رشته مدعی عنوان قهرمانی در مسابقات المپیک را ندارد. رشتهای که هشتمین دوره حضورش در المپیک را سپری میکرد (2 دوره آزمایشی بود) و از المپیک 2000 سیدنی تا 2016 ریو همواره مدال آورد تا با 7.8 درصد مدالهای کاروان ایران در ادوار المپیک را کسب کرده باشد و سومین ورزش پرافتخار کشورمان در این رقابتها لقب بگیرد. ضمن اینکه هادی ساعی کاپیتان سابق تیم ملی تکواندو با کسب 2 مدال طلای المپیکهای 2004 و 2008 و یک مدال برنز المپیک 2000 پرافتخارترین ورزشکار ایران در المپیکها محسوب میشود.
با این حال، سهم ایران در این دوره از مسابقات المپیک از لحاظ مدالآوری هیچ بود. تکواندو در المپیک 2000 یک برنز توسط ساعی، در 2004 یک طلا توسط ساعی و یک برنز توسط یوسف کرمی، در 2008 یک طلا توسط ساعی، در 2012 یک نقره توسط محمد باقری معتمد و در 2016 یک برنز توسط کیمیا علیزاده به دست آورد که تنها مدال کسب شده توسط یک بانوی ایرانی در المپیک نیز بوده است. در المپیک 2020 آرمین هادیپور، میرهاشم حسینی و ناهید کیانی سه نماینده تکواندوی ایران بودند که از دور رقابتها حذف شدند تا تکواندوی ایران بدون مدال بماند و ضعیفترین نتیجه تاریخ تکواندوی ایران در بازی های المپیک رقم بخورد و زنگ خطر جدی برای مسئولان و خانواده تکواندوی ایران به صدا در بیاید. زنگ خطری که البته پیش از این نیز قابل شنیدن بود و تیم ملی مردانمان در المپیک 2016 برای اولین بار موفق به کسب مدال در المپیک نشد و تنها مدال برنز بخش بانوان مرهمی بود تا همچنان چشمان خود را روی ضعفها و مشکلات ببندیم و نتیجه آن شوک المپیک توکیو باشد. المپیک توکیو بخوبی ثابت کرد که دیگر دوران دلخوش بودن به افتخارات گذشته به پایان رسیده است. قطعاً مانند هر ناکامی، نقش اول افول تکواندوی ایران متوجه متولی آن یعنی فدراسیون تکواندوست. سیدمحمد پولادگر در دوران 21 ساله حضور در مسند ریاست فدراسیون نقش پررنگی در افتخارآفرینیهای این رشته در گذشته داشته ولی حالا هم نقد زیادی به مدیریت او وارد است. ضعف فنی بازیکنان تیمهای ملی و متوقف شدن روند رشد بازیکنان ردههای پایه دیگر معضل و کوتاهی فدراسیون تکواندو در سالیان اخیر بوده است. ضمن اینکه موارد فنی و مشکلات دیگری نیز وجود دارد که فدراسیون باید به واکاوی آنها بپردازد تا زمینه یک کار اصولی و درست برای موفقیت دوباره تکواندوی ایران فراهم شود.
با این حال، سهم ایران در این دوره از مسابقات المپیک از لحاظ مدالآوری هیچ بود. تکواندو در المپیک 2000 یک برنز توسط ساعی، در 2004 یک طلا توسط ساعی و یک برنز توسط یوسف کرمی، در 2008 یک طلا توسط ساعی، در 2012 یک نقره توسط محمد باقری معتمد و در 2016 یک برنز توسط کیمیا علیزاده به دست آورد که تنها مدال کسب شده توسط یک بانوی ایرانی در المپیک نیز بوده است. در المپیک 2020 آرمین هادیپور، میرهاشم حسینی و ناهید کیانی سه نماینده تکواندوی ایران بودند که از دور رقابتها حذف شدند تا تکواندوی ایران بدون مدال بماند و ضعیفترین نتیجه تاریخ تکواندوی ایران در بازی های المپیک رقم بخورد و زنگ خطر جدی برای مسئولان و خانواده تکواندوی ایران به صدا در بیاید. زنگ خطری که البته پیش از این نیز قابل شنیدن بود و تیم ملی مردانمان در المپیک 2016 برای اولین بار موفق به کسب مدال در المپیک نشد و تنها مدال برنز بخش بانوان مرهمی بود تا همچنان چشمان خود را روی ضعفها و مشکلات ببندیم و نتیجه آن شوک المپیک توکیو باشد. المپیک توکیو بخوبی ثابت کرد که دیگر دوران دلخوش بودن به افتخارات گذشته به پایان رسیده است. قطعاً مانند هر ناکامی، نقش اول افول تکواندوی ایران متوجه متولی آن یعنی فدراسیون تکواندوست. سیدمحمد پولادگر در دوران 21 ساله حضور در مسند ریاست فدراسیون نقش پررنگی در افتخارآفرینیهای این رشته در گذشته داشته ولی حالا هم نقد زیادی به مدیریت او وارد است. ضعف فنی بازیکنان تیمهای ملی و متوقف شدن روند رشد بازیکنان ردههای پایه دیگر معضل و کوتاهی فدراسیون تکواندو در سالیان اخیر بوده است. ضمن اینکه موارد فنی و مشکلات دیگری نیز وجود دارد که فدراسیون باید به واکاوی آنها بپردازد تا زمینه یک کار اصولی و درست برای موفقیت دوباره تکواندوی ایران فراهم شود.
آدرس مطلب
http://old.irannewspaper.ir/newspaper/page/7701/14/584585/0
ارسال دیدگاه
ضمن تشکر از بیان دیدگاه خود به اطلاع شما رسانده می شود که دیدگاه شما پس از تایید نویسنده این مطلب منتشر خواهد شد.
دیدگاه ها ویرایش نمی شوند.
از ایمیل شما فقط جهت تشخیص هویت استفاده خواهد شد.
دیدگاه های تبلیغاتی ، اسپم و مغایر عرف تایید نمی شوند.
ویژه نامه
















