داستان‌هایی برآمده از تجربیات زیسته

در میان نویسندگانی که در نوشته‌های خود بیش از همه به فضای روستا و مسائل برآمده از آن توجه دارند می‌توان به «امین فقیری» اشاره کرد؛ نویسنده و پژوهشگری که نام وی در کنار دیگر بزرگانی همچون محمود دولت‌آبادی به‌عنوان نویسندگان داستان‌های روستایی بر پیکر تاریخ ادبیات معاصرمان حک شده است. از این نویسنده طی ماه‌های گذشته کتاب تازه‌ای از سوی نشر «شهرستان ادب» روانه کتابفروشی شده که «فاطو و پری دریایی» نام دارد. این کتاب مجموعه‌ای از داستان‌های کوتاه فقیری است که از نظر زمان نوشتارشان، سیر تاریخی قابل توجهی را شامل می‌شود. اولین داستان‌های این مجموعه به سال 1346 بازمی‌گردد و آخرین‌های آن هم متعلق به حدود هشت سال قبل است. این مسأله به تنهایی برای آنهایی که علاقه‌مند شناخت بیشتر این نویسنده و نمایشنامه‌نویس کشورمان هستند می‌تواند جالب توجه باشد؛ از این طریق فرصتی برای مشاهده تغییرات فکری و نوشتاری وی طی چندین دهه فراهم می‌شود. همان طور که در ابتدا هم به یکی از ویژگی‌های کلی آثار فقیری اشاره شد، در این داستان‌ها نیز همچنان حضور روستا و بسترهای جغرافیایی مرتبط با آن خودنمایی می‌کند، مسأله دیگر توجه جدی نویسنده به جغرافیا در این داستان‌هاست، آنچنان که به ندرت می‌توان داستان‌ها را از جغرافیای خاصشان جدا کرد. از سوی دیگر فقیری در این مجموعه همچون دیگر نوشته‌های خود روایتی واقع‌گرا در پیش گرفته است. داستان‌های این مجموعه پیوندی تنگاتنگ با زندگی و تجربیات زیسته نویسنده‌اش دارد و این دلیل دیگری است برای آنکه مطالعه «فاطو و پری دریایی» را بتوان راهی برای شناخت هر چه بیشتر فقیری دانست. گذشته از مطالعه این مجموعه داستان، اگر خواهان کسب شناخت بیشتری از این نویسنده شیرازی هستید کتاب «صدسال داستان‌نویسی» نوشته حسن میرعابدینی هم دربردارنده نکات خوبی درباره فقیری، آثار شاخص او و جایگاهی است که می‌توان برای او در داستان‌نویسی معاصر تصور کرد.

کتاب: فاطو و پری دریایی
نویسنده: امین فقیری
ناشر: شهرستان ادب