اشپیگل (آلمان)
شی جین پینگ، رئیس جمهور چین در ده سالی که از حکومتش می‌گذرد، توانسته کنترل کامل این کشور را در دست بگیرد. قدرت او در این مدت به حدی رسیده که می‌توان آن را با قدرت مائو مقایسه کرد. اما وی تفاوت‌هایی با مائو دارد که اصلی‌ترین آن این است که وی توانسته نبض اقتصاد جهان را در دست بگیرد و تصمیم‌های او بر همه جهان تأثیر‌گذار است.

ویک (امریکا)
عربستان با کاهش تولید نفتی خود که در راستای تصمیم اوپک پلاس انجام شد، درخواست‌های جو بایدن برای افزایش این کالا و تأثیرگذاری بر بهای آن در جهان را نادیده گرفت. در این شرایط طبیعتاً کاری از دست امریکا برای کاهش بهای نفت و انرژی بر نمی‌آید. پس تنها کاری که می‌تواند انجام دهد، این است که خونسردی خود را حفظ کرده و در زمان مناسب پاسخ ریاض را بدهد.

​​​​​​​نیو استیتسمن (بریتانیا)
بایدن و شماری دیگر از رهبران جهان هشدار داده‌اند، احتمال دارد روسیه در جنگ اوکراین از تسلیحات هسته‌ای استفاده کند تا بتواند به این جنگ طوری پایان دهد که منافع این کشور را برآورده سازد. اما این تهدید بیش از آنکه جدی باشد، حاوی این پیام است که این جنگ، جنگ اراده‌ها است. در این شرایط باید دید آیا بایدن از ترس جنگ هسته‌ای به پوتین می‌بازد یا نه.

حسین فاطمی/ پس از آغاز جنگ اوکراین، شکاف روسیه و اسرائیل هر روز ابعاد جدیدی پیدا می‌‌کند و عمیق‌تر می‌‌شود. در تازه‌ترین مورد رسانه‌ها از تلاش اسرائیل برای حضور بیشتر در جمهوری آذربایجان با بهانه‌های تازه خبر دادند.
وبگاه میدل ایست مانیتور به نقل از روزنامه جروزالم پست روز شنبه هفته جاری نوشت که اسرائیل با بهانه کمک به یهودیان مقیم روسیه و انتقال آنها به خارج از این کشور، اردوگاه‌های موقت آوارگان در جمهوری آذربایجان را برقرار می‌کند. رسانه‌های اسرائیلی مدعی شده‌اند که تل‌آویو بودجه ۲۵ میلیون دلاری را برای یهودیان روسی که به دنبال مهاجرت هستند در نظر گرفته است. بهانه تل‌آویو در اجرای این طرح کمک به فرار یهودیان مقیم روسیه از اعزام به جبهه نبرد با اوکراین در لباس ارتش روسیه است.
 توافقات باکو – تل‌آویو
به دنبال تلاش اسرائیل جهت ساخت اردوگاه‌هایی برای آوارگان یهودی روسیه در جمهوری آذربایجان، اخیراً نیز رسانه‌ها از توافقات بین باکو و تل‌آویو در حوزه ترابری هوایی و امنیت سایبری خبر دادند.
به گزارش خبرگزاری دولتی جمهوری آذربایجان، آذرتاج، رشاد نبی‌اف، وزیر توسعه دیجیتال و وزیر حمل و نقل جمهوری آذربایجان چندی قبل در سفر به فلسطین اشغالی دیدارهای دوجانبه‌ای با مقام‌های اسرائیل برگزار کردند. در این سفر و بازدید، توافقنامه حمل و نقل هوایی بین وزارت حمل و نقل جمهوری آذربایجان و وزارت حمل و نقل و ایمنی راه تل‌آویو امضا شد. بر این اساس، این توافقنامه سفرهای متقابل اتباع جمهوری آذربایجان و اسرائیل را تسهیل می‌کند. مراو میکائیلی، وزیر حمل و نقل و ایمنی راه اسرائیل نیز از روابط رو به رشد دو طرف  ابراز خرسندی و از توافقنامه حمل و نقل هوایی قدردانی کرد. در این دیدار درباره همکاری‌های حمل‌ و نقل اسرائیل و جمهوری آذربایجان تبادل نظر شد. باکو و تل‌آویو روابط نظامی گسترده‌ا‌ی دارند به طوری که رئیس جمهوری آذربایجان اخیراً گفت که این کشور به طور گسترده از اسرائیل پهپادهای موسوم به «مهاجم آسمان» و «هاروپ» خریداری کرده است و این موضوع دیگر بر کسی پوشیده نیست؛ پهپادهایی که هم برای شناسایی و هم نبرد کاربرد دارند. به تازگی نیز الهام علی‌اف، رئیس جمهوری آذربایجان در باکو با بنی گانتز، وزیر دفاع اسرائیل دیدار و گفت‌وگو کرده بود.
از تغییر قانون برای تسهیل مهاجرت تا منع احتمالی مسکو
طرح تل‌آویو برای ساخت اردوگاه‌هایی در جمهوری آذربایجان برای آوارگان عمدتاً یهودی روسیه که در پی جنگ این کشور با اوکراین قصد مهاجرت به سرزمین اشغالی را دارند، مطرح شده است. کابینه لاپید همچنین قصد دارد تا با اصلاح قانون موسوم به «قانون بازگشت» برای یهودیان، زمینه‌ای را فراهم آورد تا نسل چهارم بازماندگان یهودی روسیه را تشویق به فرار از خدمت در ارتش روسیه و حضور در جبهه‌های جنگ با اوکراین کند و آنها را به فلسطین اشغالی بکشاند. بنابر ادعای روزنامه جروزالم پست، کابینه اسرائیل در ابتدای ماه جاری میلادی طرحی را به تصویب رساند تا مهاجرت یهودیان روسیه به سرزمین اشغالی را تسهیل کند. موج اخیر مهاجرت یهودیان روسیه به فلسطین اشغالی پس از سال‌های فروپاشی شوروی سابق در دهه ۱۹۹۰، بزرگ‌ترین موج مهاجرت یهودیان روس‌تبار به سرزمین اشغالی به شمار می‌رود.
براساس قانون به اصطلاح بازگشت به سرزمین اشغالی، تنها فردی که حداقل دارای یک جد یهودی باشد، می‌تواند تابعیت اسرائیل را به دست آورد. در همین رابطه آمارها و برآورد‌ها نشان می‌دهد که حداقل۶۰۰ هزار یهودی ساکن در روسیه براساس این قانون قادر به مهاجرت به سرزمین اشغالی هستند. اما در مقابل چنین به نظر می‌‌رسد که مسکو مشخصاً پس از فرمان پوتین برای اعزام ۳۰۰ هزار سرباز ذخیره به جبهه‌های جنگ در اوکراین بسادگی اجازه خروج اتباعش را از خاک روسیه نمی‌دهد. حال باید دید که اساساً چنین طرحی تا چه اندازه امکان تحقق دارد، چرا که این سناریوی احتمالی هم وجود دارد که این ادعا تنها یک اقدام انتخاباتی از سوی دولت لاپید باشد.

رئیس‌جمهور چین روز گذشته در نشست افتتاحیه بیستمین کنگره حزب کمونیست چین، با تأکید بر اینکه پکن موفق شده تا با کنترل هرج و مرج 
هنگ کنگ این منطقه را به نقطه حکومتداری برساند، اعلام کرد، کشورش به طور جدی و قاطع با جدایی‌طلبی تایوان و مداخله‌جویی امریکا در مسائل داخلی چین مقابله خواهد کرد. وی همچنین تأکید کرد، کشورش خواهان جنگ سرد نبوده و به‌دنبال ایجاد هژمونی برای خود نیست. به گزارش ایسنا، به نقل از خبرگزاری تاس، شی جین پینگ در این نشست که هر پنج سال یک‌بار برگزار می‌شود، با تأکید بر اینکه در مورد تایوان «مصمم» است، گفت که این نشان‌دهنده «عزم و توانایی قوی پکن برای حفاظت از حاکمیت و تمامیت ارضی کشور و مخالفت با استقلال تایوان است».  رئیس‌جمهور چین همچنین سرکوب فساد را که از اولویت‌های دولت او در ده سال اخیر بوده است، از دستاوردهای مهم خود خواند و گفت که این امر «خطرات نهفته جدی» را در حزب کمونیست حاکم و ارتش این کشور از بین برده است. شی سپس خواستار سرمایه‌گذاری بیشتر در شاخه نظامی حزب، «ارتش آزادی‌بخش خلق» شد و مجدداً تأکید کرد که چین استفاده از قوه قهریه را برای تحت کنترل درآوردن جزیره خودگردان تایوان رد نخواهد کرد. شی جین پینگ در بخش دیگری از سخنانش بدون اشاره به نام امریکا، گفت که پکن با «ذهنیت جنگ سرد» در دیپلماسی بین‌المللی مخالف است و خود نیز «هرگز به‌دنبال هژمونی نخواهد بود و درگیر توسعه‌طلبی نخواهد شد». 

عراق
یکی از اعضای ائتلاف فتح عراق تأکید کرد که کابینه جدید راه کابینه عبدالمهدی را ادامه خواهد داد و پرونده ترور ابومهدی المهندس، معاون رئیس هیأت حشد شعبی را پیگیری خواهد کرد.

فلسطین
کابینه رژیم صهیونیستی اعلام کرد که پس از رایزنی‌های امنیتی تصمیم گرفته شد آماده‌باش نیروها تا بعد از انتخابات در اول ماه نوامبر ادامه داشته باشد.

روسیه
وزارت دفاع روسیه اعلام کرد، دو نیروی داوطلب در یک پایگاه نظامی در منطقه بلگورود واقع در جنوب غربی روسیه به روی نظامیان دیگر آتش گشودند و دست‌کم ۱۱ نفر را کشته و ۱۵ نفر دیگر را زخمی کردند.

اعتراضات شبانه در برخی محله‌های پایتخت تونس و شهر بنزرت در شمال این کشور از سرگرفته شده‌اند.
به گزارش ایسنا، به نقل از سایت العربی الجدید، اعتراض‌ها در تونس، در پی فوت مالک السلیمی، از جوانان ساکن پایتخت تونس آغاز شد. السلیمی حدود یک ماه در کما بود و در نهایت در اثر شدت جراحات وارده در یکی از بیمارستان‌های پایتخت تونس فوت کرد، مرگ او خشم جوانان تونسی را به دنبال داشت و آنها از رفتارهای خشونت‌آمیز نیروهای امنیتی انتقاد کردند. 
در شهر بنزرت نیز شنبه شب در یکی از خیابان‌های آن تعدادی از معترضان جمع شده و لاستیک‌های خودروها را آتش زدند. این در حالی است که پیش از این درگیری‌ها، قیس سعید، رئیس جمهور تونس وارد بنزرت شده و سخنرانی کرد اما به نظر می‌رسد سخنانش نتوانست ساکنان این شهر را قانع کند و آنها دوباره علیه او دست به اعتراض زدند.

زهره صفاری/ امریکا و کانادا در سناریوی جدید مداخله‌جویی‌هایشان در کشورهای حوزه دریای کاراییب، این بار با درخواست دولت دست نشانده خود در هاییتی، محموله‌های تسلیحاتی و خودروهای زرهی را به بهانه تقویت پلیس این کشور برای مقابله با گروه‌های تبهکار مسلح به این کشور اعزام کردند. شرایطی که از سوی بسیاری از اپوزیسیون دولت هاییتی بشدت مورد انتقاد قرار گرفته و آن را تکرار چند باره یک اشتباه می‌دانند.
به گزارش سایت رادیوی ملی امریکا(NPR)، وزارت خارجه ایالات متحده در توضیح ارسال این حجم از تسلیحات به هاییتی مدعی شد این تجهیزات توسط دولت این کشور خریداری شده و قرار است، برای تقویت نیروهای پلیس هاییتی برای مبارزه با گروه‌های تبهکار مسلح استفاده شود، این وزارتخانه درعین حال از اعلام جزئیات بیشتر درباره علت اعزام جنگنده‌های نظامی به پورتو پرنس پایتخت این کشور امتناع کرد. سخنگوی ارتش امریکا نیز تنها به این توضیح اکتفا کرد که «اعزام تجهیزات در راستای عملیات مشترک نیروی هوایی امریکا و کانادا انجام شده است و توضیح دیگری در این باره نمی‌تواند بدهد.»
در این میان کانادا که تا چند روز قبل نگرانی‌هایی برای پذیرش درخواست هنری، نخست‌وزیر هاییتی داشت و اعزام نیرو را نیازمند مشورت با مقامات پورتو پرنس و هم پیمانان بین‌المللی خوانده بود، با تغییر موضعی ناگهانی برای انجام عملیات مشترک با امریکا در این کشور حوزه دریای کاراییب چراغ سبز نشان داد.
گرچه به گزارش ایرنا به نقل از تله سور، رسانه‌های بین‌المللی تأکید کردند ارسال این خودروهای زرهی، راهکاری برای مقابله با باندهای تبهکاری است که حدود یک ماه قبل، مهم‌ترین پایانه سوخت هاییتی را تحت کنترل درآوردند و در میانه خشونت فزاینده و شیوع وبا، اقتصاد کشور را زمینگیر و انتقال آب آشامیدنی به شهرها را با مشکلات بسیار همراه کرده‌اند اما به نوشته واشنگتن پست متخصصان بر این باورند که ارسال خودروهای نظامی به معنی پیشروی نظامی است که از سوی برخی از بخش‌های دولت هاییتی درخواست شده است. پیشروی‌های نظامی که برخلاف نظر دولت، با انتقاد بسیاری از گروه‌های منتقد و احزاب داخلی هاییتی روبه‌رو است. با این حال همچنان کاخ سفید و دولت هاییتی اظهارنظری درباره این گسیل نظامیان خارجی نداشته‌اند.
سوءاستفاده داخلی
آریل هنری، نخست‌وزیر هاییتی در حال حاضر خرسندترین سیاستمدار هاییتی از حضور نظامیان امریکا و کانادا در این کشور است، چراکه به نوشته خبرگزاری سی بی‌سی کانادا، گروه‌های اپوزیسیون هاییتی بر این باورند که هنری امیدوار است با ابزار مداخلات خارجی بتواند خود را در رأس قدرت نگه دارد. این شرایط بویژه پس از ترور نافرجام او در سال گذشته و اذعان بسیاری از کارشناسان به غیرقانونی بودن انتخاب او برای سمت نخست‌وزیری، نیاز او به این پشتیبانی را بیش از قبل ملموس نشان می‌دهد.
فردریش بویسروند، استاد اهل هاییتی دانشگاه مونترال معتقد است: «کانادا در جایگاهی نیست که بخواهد برای ما تعیین تکلیف کند، بلکه ما باید صدای شهروندان‌مان را بشنویم. آنها کشوری را می‌خواهند که هیچ دولت نامشروعی در رأس آن نباشد. کانادا درصدد است تا به حاکمیت هنری مشروعیت بدهد آن هم زمانی که تنها 10 سناتور از 149 نفری که او را برگزیده‌اند در رأس کار مانده‌اند.»
نگرانی از تکرار یک اشتباه
آنچه که اپوزیسیون‌های هاییتی را در مداخله جویی‌های اخیر کانادا و امریکا بیش از هر چیز نگران کرده، این است که آنها معتقدند هاییتی در سه دوره قبلی مداخلات خارجی در یک قرن گذشته مزایای چندانی کسب نکرده است و بنابراین چرا باید بار دیگر در این مسیر اشتباه گام بردارد.
بسیاری از رهبران احزاب محلی حتی با رد ادعای مدافعان صلح سازمان ملل در ثبت موارد بیشمار آزار و اذیت جنسی و شیوع بی‌رویه وبا در مأموریت 13 ساله‌شان در هاییتی، معتقدند حضور نیروهای نظامی بین‌المللی از سوی بسیاری از کسانی که قربانی داعیه‌داران خارجی صلح شده‌اند، چالش برانگیز است و مداخلات خارجی را به هیچ وجه سودمند نمی‌دانند. یکی از کارشناسان سیاسی هاییتی نیز به صراحت اعلام کرده است: «نظامیان خارجی نمی‌توانند مشکلات بزرگ هاییتی را برطرف کنند.»

ابراهیم متقی
پژوهشگر و استاد دانشگاه

​​​​​​​مداخله‌گرایی در زمره واقعیت‌های پایان‌ناپذیر سیاست خارجی امریکا محسوب می‌شود. روند و نشانه‌های مداخله‌گرایی را می‌توان از قرن ۱۹ در الگوی رفتاری امریکا مشاهده کرد. در همان دوران تاریخی که جیمز مونروئه سیاست انزوا و دوری گزیدن امریکا از سیاست جهانی را در دستور کار قرار داده بود، ایالات متحده، الگوی کنش قاره‌ای را در دستور کار خود قرار داده و بر این اساس تلاش کرد تا زمینه کاهش قدرت کشورهای اروپایی در امریکای لاتین را به وجود آورد.
به این ترتیب ریشه‌های تاریخی مداخله‌گری امریکا در سیاست و نظام بین‌الملل مربوط به قرن نوزدهم بوده است. این امر نشان می‌دهد، مبانی تفکر امریکایی همواره با مداخله‌گرایی پیوند داشته است. 
بر این اساس می‌توان تأکید داشت که اندیشه ملت برتر و قوم برگزیده، همواره بخشی از الگو و روند سیاست خارجی امریکا بوده است.
نشانه‌های مداخله‌گرایی امریکا در قرن۱۹
هرگاه نشانه و پارادایم خاصی به‌عنوان الگوی رفتار سیاست خارجی کشوری محسوب شود، بیانگر آن است که چنین اندیشه‌ای دارای ریشه‌های فرهنگی، تاریخی و ایدئولوژیک بوده است. بر این اساس، چنین رویکردی می‌تواند از پایداری و تداوم بیشتری برخوردار شود. مبانی سیاست خارجی امریکا را باید در اندیشه پیوریتن‌های قرن ۱۷ مشاهده کرد. پیوریتن‌هایی که در سال۱۶۲۱ وارد خاک امریکای شمالی شدند، خود را زائر خانه خداوند دانستند و به این موضوع اشاره و تأکید داشتند که آنان قوم برگزیده خداوند هستند.بنابراین مبانی تفکر چنین گروهی زیرساخت‌های مربوط به اندیشه و الگوی رفتاری در سیاست خارجی امریکا را براساس مداخله‌گرایی و توسعه به وجود آورد.
چنین رویکردی نه تنها در اندیشه سیاسی و تفکر اجتماعی امریکایی بلکه در قرن ۱۹ تبدیل به بخشی از الگو و روند در سیاست خارجی امریکا شد. الگویی که تحولی اساسی و بنیادی در تاریخ و فرایندهای روابط بین‌الملل به وجود آورده است.
مداخله‌گرایی امریکا در قرن ۱۹، زمینه لازم برای حاشیه‌ای شدن اروپا در سیاست جهانی و سیاست بین‌الملل را به وجود آورد. تا پایان قرن نوزدهم، نظام بین‌الملل را به‌عنوان نظام اروپایی می‌دانستند. علت آن بود که کشورهای اروپایی محور اصلی سیاست قدرت بودند و رقابت آنان براساس نشانه‌هایی از موازنه تعارض و جنگ‌های مرحله ای حاصل می‌شد.
ایالات متحده توانست در قرن ۱۹، قدرت اقتصادی و ژئوپلیتیکی خود را ارتقا دهد. توسعه صنعتی امریکا یکی از دلایل اصلی و بنیادین مؤثر در جایگاه‌یابی ایالات متحده در قرن ۱۹ شد. در روند جنگ جهانی اول امریکا توانست موقعیت ویژه‌ای را برای اقتصاد، سیاست و الگوی سیاست خارجی خود فراهم سازد. به این ترتیب باید تأکید داشت که مداخله‌گرایی ایالات متحده در قرن نوزدهم ترکیبی از ساز کارهای نوین، الگوی توسعه اقتصادی حمایت از جنبش‌های آزادیبخش علیه اسپانیا و پرتغال بوده است. به همین دلیل است که زمینه و زیرساخت‌های لازم برای شکل‌گیری نشانه‌هایی از موازنه قدرت جدید در سیاست بین‌الملل بعد از قرن ۱۹ ماهیت اجتناب‌ناپذیر پیدا کرد.
طیف گسترده از اقدامات امریکا در قرن نوزدهم وجود داشته که بیانگر توسعه گرایی، مداخله و ستیزش‌های پایان‌ناپذیر در سیاست خارجی امریکا در امریکای جنوبی و لاتین بوده است.نشانه اول آن است که زمامداران امریکا بسیاری از بحران‌های اجتماعی، سیاسی و سیاست خارجی ایالات متحده امریکا را از طریق بازتولید قدرت نظامی خود در محیط پیرامون و بگونه‌ای تدریجی ارتقا داد.
آلفرد ماهان ،تاریخ نگار امریکایی، نظریه کنش دریایی و استراتژی دریایی را مطرح ساخت. به این ترتیب امریکایی‌ها توانستند صنایع نظامی خود را به موازات صنایع اقتصادی و کالاهای خدماتی و مصرفی ارتقا دهند. ارتقای قدرت نظامی و اقتصادی امریکا منجر به افزایش مداخلات ایالات متحده در حوزه امریکای جنوبی شد.
امریکا در قرن ۱۹ به انجام برخی از جنگ‌های منطقه‌ای مبادرت کرد. برخی از ایالت‌های خود را از طریق جنگ با مکزیک به دست آورد. لوئیزیانا را از فرانسه خرید. فشار سیاسی بر فرانسه برای خرید لوئیزیانا یکی از ساز کارهای دیپلماسی اجبار و قدرت نرم امریکا برای وادار‌سازی سایر کشورها به پذیرش دیپلماسی اجبار محسوب می‌شود. ایالات متحده همچنین توانست زمینه خرید آلاسکا از روسیه را به وجود بیاورد، در چنین شرایطی بود که امریکایی‌ها بر هونولولو هم مسلط شده به این ترتیب امریکا توانست حوزه جغرافیایی خودش‌ را از اقیانوس اطلس تا اقیانوس آرام گسترش دهد. توسعه حوزه سرزمینی موقعیت امریکا را به لحاظ ژئوپلیتیکی ارتقا داد. 
اگر امریکا حوزه سرزمینی خود را بین دو عرصه جغرافیایی دریایی اقیانوس اطلس و اقیانوس آرام قرار نمی‌داد، در این شرایط امکان تصرف بسیاری از حوزه‌های امنیتی و ژئوپلیتیکی مربوط به مستعمرات اسپانیا در منطقه امکان‌پذیر نمی‌شد.
آخرین نشانه مداخله‌گری امریکا در قرن نوزده مربوط به جنگ با اسپانیا است. امریکا در دوران ریاست جمهوری مک کینلی و در سال ۱۸۹۸، جنگ با اسپانیا را در دستور کار قرار داد.هدف اصلی امریکا گسترش قدرت تا حوزه آسیایی متصرفات اسپانیا بود.
واقعیت این است که ایالات متحده در قرن ۱۹ به موقعیت اقتصادی قابل توجهی دست یافت و به این ترتیب توانست زمینه‌های لازم برای جهش ژئوپلیتیکی خود را به وجود آورد. شکست اسپانیا در جنگ با ایالات متحده، نقطه عطف جدیدی در سیاست بین‌الملل محسوب می‌شد.از این مرحله زمانی به بعد بود که بسیاری از کشورهای اروپایی به گونه تدریجی موقعیت خودشان را از دست می‌دادند.
موج دوم انقلاب تکنولوژیک، موقعیت امریکا را به گونه قابل توجهی ارتقا داد.تحول در امنیت ملی و منطقه‌ای از این جهت برای ایالات متحده اهمیت داشت که بیشترین و بهترین تولیدکننده کالا‌های اقتصادی بود.
امریکا در این دوران تاریخی، سیاست درهای باز اقتصادی را در دستور کار قرار داده بود. به این ترتیب امریکا توانست زمینه لازم برای حداکثرسازی موقعیت خود در سیاست و اقتصاد جهانی را به وجود آورد. نقش‌یابی امریکا در اقتصاد جهانی، نیازمند کنترل و تسلط بر آبراه‌های بین‌المللی بود و از این طریق امریکا توانست به حداکثر قدرت ژئوپلیتیکی برای ارتقای موقعیت اقتصادی نائل شود.
مداخله‌گرایی امریکا در قرن ۲۰
روند و نشانه‌های مداخله‌گرایی امریکا در قرن ۲۰ عامل اصلی تحولی ساختاری در اقتصاد و سیاست بین‌الملل شد.
از این دوران تاریخی به بعد امریکا توانست موقعیت انحصاری خود در جنگ اول و دوم جهانی را تثبیت کند. ایالات متحده امریکا در اقتصاد، سیاست و نظامی‌گری جهانی یکی از عوامل اصلی تغییر در معادله قدرت ساختاری در نظام بین‌الملل محسوب می‌شد. شکل‌بندی قدرت در قرن ۲۰ بگونه‌ای بود که ایالات متحده توانست اولاً زمینه تجزیه امپراتوری‌های کهن را به وجود آورد، ثانیاً شکل‌بندی اقتصاد جهانی را تغییر داد. اقتصاد مستعمراتی همواره عامل مؤثری برای حفظ موقعیت امپراتوری‌های کهن اروپایی محسوب می‌شد.
امریکا شکل جدیدی از اقتصاد جهانی را براساس انحصارات رقابتی سازماندهی کرد.اقتصاد جدید نظام جهانی در قالب کارتل‌ها و تراست‌های اقتصادی در قرن بیستم شکل گرفت. تغییر در شیوه و ابزارهای تولید، عامل اصلی مداخله‌گرایی امریکا و کنترل منازعات منطقه‌ای بوده است. کارتل‌های اقتصادی در قرن بیستم و در حوزه‌های مختلف جهان بویژه عرصه‌های ژئوپلیتیکی، نیروی تأثیر‌گذار بوده است.
امریکا الگوی مداخله گرایی و موقعیت خود بعد از جنگ دوم جهانی را ارتقا داد. نشانه‌های مداخله‌گرایی امریکا بعد از جنگ جهانی دوم را طیف گسترده‌ای از کودتا‌ها، آشوب‌ها، شورش‌های اجتماعی و براندازی سیاسی را دربرگرفته است. بخش دیگری از مداخله‌گرایی امریکا مربوط به جنگ‌های منطقه‌ای است. 
امریکا درگیر جنگ‌های منطقه‌ای در ویتنام، کامبوج، لائوس و بسیاری دیگر از جنگ‌های کم شدت و پرشدت در حوزه‌های ژئوپلیتیکی جهان محسوب می‌شود. در این فرایند جنگ عراق علیه ایران و جنگ عراق علیه کویت از جمله سازکارهای آتش بیاری معرکه در سیاست‌های راهبردی امریکا محسوب می‌شود.
مداخله‌گرایی امریکا در قرن ۲۱
شکل دیگری از مداخله‌گرایی امریکا در قرن ۲۱ به وجود آمده که مبتنی بر نشانه‌هایی از جنگ نرم بوده است. امریکا در این دوران تاریخی، از سازکارهای جنگ شبکه‌ای و جنگ هیبریدی بهره گرفته و از این طریق تلاش دارد تا کنترل افکار عمومی بین‌المللی را عهده‌دار شود. رسانه‌ها یکی از ابزار‌های اصلی قدرت امریکا برای اثربخشی در محیط پیرامونی محسوب می‌شوند.
مفهوم براندازی نرم مربوط به سازکارهای کنترل فضای اجتماعی شکل گرفته که تأثیر خود را بر اغوای مخاطبین خود به جا می‌گذارد.
گسترش شبکه‌های اجتماعی به گونه ای اجتناب‌ناپذیر نقش مؤثری در کنترل ذهن و ادراک به جا می‌گذارد. در این فرایند، کنترل الگوی رفتاری و ادراکی کارگزاران، مسئولان اجرایی و حتی نظریه‌پردازان کشورهای پیرامونی در دستور کار قرار گرفته است. آنچه را که به‌عنوان پدیده نفوذ مطرح می‌شود باید بخشی از قالب‌های مدیریت ادراک خواص فکری و اجرایی دانست.