فریاد آزادی خواهی سیاهپوستان در سالگرد قتل «فلوید»

زهره صفاری/ بیست و پنجم مه سال گذشته ویدیویی شوکه کننده از صحنه قتل فجیع «جورج فلوید» امریکایی زیر فشار زانوی افسر سفیدپوست پلیس مینیاپولیس، بغض فروخورده حامیان تساوی نژادی و حقوق برابر سیاهپوستان را شکست و جنبشی به وسعت جهان برپا کرد. تحرکاتی که پس از گذشت یک‌سال در آستانه سالگرد قتل «جورج فلوید»، فعالان مدنی و سیاسی امریکا را به خیابان‌ها کشانده تا بار دیگر خواسته‌های بحق خود را در جامعه دموکرات ایالات متحده فریاد بزنند.
به گزارش «گاردین»، در آستانه یک‌ساله شدن این اتفاق صدها نفر از فعالان مبارزه با نژادپرستی و شهروندان امریکایی از یکشنبه در برابر دادگاهی که یک ماه قبل در مینیاپولیس، «درک شووین»، متهم اول پرونده این جنایت را به سه مورد قتل غیرعمد از طریق یک فعل مجرمانه (قتل درجه دوم)، قتل عمد از طریق ارتکاب یک اقدام خطرناک (قتل درجه سوم) و آدم‌کشی غیرعمد درجه دوم متهم کرد، تجمع کردند. آنان با شعارهای «بدون عدالت، صلحی هم نیست» و... همچنان بازنگری در قوانین پلیس و خشونت علیه سیاهپوستان را خواستار شدند. در میان تجمع‌کنندگان علاوه بر خانواده فلوید، شهردار و فرماندار مینیاپولیس نیز حضور داشتند و همصدا با معترضان شده بودند. «بریجیت» خواهر «جورج فلوید» که در سالروز مرگ برادرش به همراه خانواده میهمان «جو بایدن»، رئیس جمهوری امریکا در کاخ سفید است، به عنوان یکی از سخنرانان تجمع روز یکشنبه گفت: «امسال سالی بسیار طولانی و دردناک بود. سخت‌تر اینکه برای من و خانواده همه چیز در یک چشم بر‌هم‌زدن تغییر کرد و هنوز هم نمی‌دانیم دلیل آن چه بود.»
«آل شارپتون»، فعال ارشد حقوق مدنی امریکا نیز گفت: «نباید نام «جورج فلوید» تنها به عنوان کسی که زانو روی گردنش بود در تاریخ ثبت شود، از او باید به عنوان نمادی یاد کرد که زنجیره خشونت، بی‌قانونی و نژادپرستی پلیس امریکا را در هم شکست.»
گام رو به جلو اما نا کافی
آمارها نشان می‌دهد که دست‌کم 17 ایالت از جمله مینه‌سوتا، پس از قتل «فلوید»، محدودیت فشردن زانو بر گردن را برای پلیس اعمال کرده‌اند، این در حالی است که بنابر گزارش «آسوشیتدپرس» به نقل از کنفرانس ملی قانونگذاران ایالتی، پیش از این اتفاق تنها تنسی و ایلینوی از این قانون پیروی می‌کردند. به نوشته «الجزیره»، بازتاب این جنایت از بعد سیاسی نیز امریکا را تکان داد به طوری که صدای اعتراض‌های جنبش‌های سیاهپوستان، اولویت‌های داخلی کاخ سفید را نیز تحت‌الشعاع قرار داده و شرایط به گونه‌ای شده که «جو بایدن» نیز محکومیت افسر سفیدپوست پلیس در دادگاه را گامی رو به جلو برای کشورش عنوان کرده است. دولت بایدن همچنین خواستار فوریت تصویب اصلاحات قانون پلیس در کنگره تا سالگرد «جورج فلوید» شده است. موضوعی که کارشناسان تحقق آن را تا ضرب‌الاجل تعیین شده ناممکن خوانده‌اند.
شاید همین امر نیز سبب شده است فعالان مدنی و دیگر سیاهپوستان همچنان از دستاوردهای جنبش‌های یک‌ساله گذشته راضی نباشند. «جیمز شوالز»، از فعالان مینیاپولیس معتقد است: «تا زمانی که ضرب و شتم یا قتل سیاهپوست‌های غیرمسلح از گوشه و کنار امریکا شنیده می‌شود، نمی‌توان گفت عدالتی را که شایسته آن هستیم به دست آورده‌ایم.» ضمن اینکه  همچنان مهمترین خواسته فعالان مدنی، حضور گشت‌های غیرمسلح و همزمان کنترل هوشمند خیابانی است چراکه بسیاری از وقایع مرگبار در همین یک سال گذشته در بازرسی‌های پلیس از خودروها و تعقیب و گریزها رقم خورده است.
به باور ناظران، خروش معترضان در سال گذشته در واقع تداومی بر اعتراضات سال 1992 بود. بسیاری از مبارزان آن زمان همچنان در میدان مانده‌اند اما جنبش سیاهان اخیر، نسلی را پرورش داده که روشی متفاوت از اسلافشان برای مواجهه با نژادپرستی اداره پلیس امریکا دارند.