بـــاران

به نام خداوندی که مؤمنان را دلدار، دوستان را وفادار، مریدان را مهر دار و گناهکاران را آمرزگار است! به نام پروردگاری که در ذات بی‌نظیر، در صفات بی‌مانند، فضلش بسیار و کرمش بی‌شمار، زیبا صنع و شیرین گفتار، عالم اسرار و معیوبان را خریدار، خداوندی که باز راز او دل‌های دوستان را شکار کرد و آنچه از همه مخلوقات پوشیده برآب و خاک آشکار کرد. «الهیکم التّکاثر» خطاب تنبیه و تقریر است، می‌گوید: «ای فرزند آدم، به نسبی که بزودی بریده می‌شود (بواسطه مرگ) چه فخر آری؟ و بر بسیاری مال و جاه و خویشان چه سر می‌فرازی؟ و بدان که تو را مهلت داده‌اند، غره شده‌ای! تا به چهار دیوار گور نرسی هیچ باز نگردی و عذری نخواهی! بی‌حذری از آنکه بی‌خبری! و هیچ راه به صلاح و فلاح خود نَبَری!زیرا که مست حرص و شهوت شده‌ای!
«کلّا سَوف تَعلمُون»آری، خواهی دانست و در کار خود خواهی دید! آن روزی را که دانستن و دیدن سودی ندارد و توبه و عذر به کار ناید!
«کلّا لَو تَعلمُون عِلم الیقین» اگر تو را علمِ یقین و عینِ یقین بودی که عقبه مرگ را می‌باید گذاشت و ساز سفر قیامت می‌باید ساخت! همانا تفاخر و تکاثر در مال و عدد خویشان تو را کمتر بودی و رغبت به طاعت و عبادات بیشتر داشتی!
«لَتروّنَ الجَحیم، ثّم لَتروّنها عین الیقین» این لام قَسم است که خداوند یاد می‌کند و می‌گوید: «حقا که شما بندگان همه دوزخ خواهید دید، به عینِ یقین، دیدنی بی‌شکیت و تردید، مؤمن دوزخ را بر گذرگاه بیند و کافر دوزخ را بر جایگاه بیند!
بهترین تخم که در سینه مؤمن کاشتند تخم یقین است وهمگی ایمانِ یقین است و مؤمن را حبلی متین و حصنی حصین است، خداوند با کمال لطف و کرم به فضلِ بی‌میل و به عدل بی‌ستم و به لطف بی‌علت، هرچه روح و راحت و امن و فراغت و شادی و طرب بود همه را در یمین یقین و روضه رضا تعبیه کرد و آنچه اندوه و نکبت و رنج و محنت بود، همه را در شک و عدم رضا درآورد!
کشف الاسرار اثر خواجه عبدالله انصاری جلد 2/ ص 635