دانشنامه گونه گیاهی خاص، بدون هیچ خواص
بادمجان دیوانه با نشان آناناس
بهزاد توفیقفر
بادمجان (Eggplants) یا بادنجان یا بادرجان یا بادباجان، از دسته گیاهان غیرخاکبرسر (On Earth) و خیلی حساس است. از نظر گیاهشناسی، بادمجان، میوهای از خانواده توتها است - دقت کنید که یعنی هم میوه است و هم خانواده دارد - اما درحقیقت، جزو سبزیجات محسوب میشود و اغلب آن را با صیفیجات میفروشند. بادمجان را در پارسی کهن، پادنگان، پادنمگان، پادرگان و پانَدهگان مینامیدند. این گیاه، بومی هندوستان است و از ۱۵۰۰سال پیش کشت میشده و توسط اعراب به اروپا راه یافته است که بعدتر، غذاهای باکلاسی مثل راتاتویی (Ratatouille) فرانسوی از آن تهیه میگردید. همین لوسبازیهای اروپاییها باعث شد که سالها بعد، بادمجان انتساب خود را به خانواده توتها – که همه جا توی خیابان ریخته - کأن لم یکن کرده و رسماً خود را عضوی از خانواده آناناس معرفی کند. شکایت موز و نارگیل نیز در این باره به جایی نرسید و مجمع عمومی سازمان ملل، رسماً آناناس را نشان خانوادگی بادمجان اعلام کرد.
آذریها به گوجهفرنگی، «قیرمیزی بادیمجان» هم میگویند که ربطی ندارد و چون توی جستوجوی گوگل آمد، ما هم اینجا آوردیم، اما همانطور که از معادل انگلیسی آن برمیآید، نام بادمجان، از نوعی گیاه که بسیار شبیه تخمهای غاز یا فلامینگو یا پنگوئن است، گرفته شده است. در ایتالیا، به بادمجان، «سیب دیوانه» (crazy apple) نیز میگویند، زیرا معتقدند هرکس آن را بخورد، دیوانه خواهد شد. سالها بعد، معلوم شد که هرکس قیمت آن را هم ببیند، دیوانه خواهد شد و ربطی هم به ایتالیا و سیب و نیوتن ندارد. گلهای بادمجان اغلب به رنگ بنفش هستند و کم پیش میآید، اما پیش میآید. دیده شده بادمجان ساقهای ضخیم دارد که سطح آن را تاج و شنلی کرکدار فرا گرفته است و هیکل موزون آن، قصههای هزارویکشب و رنگ سبز خاص تاجش، حریرهای گرانقیمت هندوچین و طعم دلنشیناش، طبعی چون آب روان را به خاطر میآورد. طول بادمجان، از 40 تا 150سانتیمتر متغیر است اما در نوع خپل این گیاه (Dolmeie)، طول و عرض، تقریباً با هم برابر و چیزی حدود 13سانت است که نحس است.
بادمجان انواع مختلفی دارد که همه آنها – اگر گیر بیاید - بهصورت زینتی نگهداری میشوند. سه گونه از هفت نوع این گونه کمیاب و گرانقیمت، در ایران کشت میشود که هشتاد درصد آن بلافاصله به موزههای بزرگ دنیا، خصوصاً کشورهای همسایه، خصوصاًتر، به کشورهایی که واردات آنها از روسیه قطع شده است، صادر میگردد. متأسفانه اخیراً مشاهده شده که مردم برخی از همین کشورها، بادمجان را میخورند که با پیگیریهای انجام شده از طرف «اتحادیه کارندگان و فروشندگان بادمجان قلمی فقط (کف قف)» نامه شکایتی در اینباره تنظیم و با محموله بعدی بادمجان قلمی، به دادگاه بینالمللی لاهه در ژنو، ارسال خواهد شد. بد نیست بدانید که گونه دلمهای بادمجان، داخل آدم حساب نشده و طفلک هیچ اتحادیه و انجمن و صنفی ندارد (فرصت سرمایهگذاری ویژه: سرمایه از شما، انجمن از ما – تماس فقط روزهای تعطیل)
اما خواص غذایی و درمانی بادمجان:
یکی از مشاغل مهم دربار چوانگ چو گونگ، «چیدن بادمجان دورِ قاب» بوده است که در ایران باستان، بهصورت رشتهای مستقل در دانشگاه جندیشاپور تدریس میشد. پیش از جنبش مشروطه و اندکی پس از آن نیز غذاهایی از قبیل خورشت بادمجان، حلیم بادمجان، دلمه، میرزاقاسمی، کالکباب و نوعی غذای کوچک و بیپدرومادر(یتیمچه)، از بادمجان تهیه میشده است که کار درستی نبوده و با مخالفت شدید مشروطهچیان روبهرو شد. همچنین به تازگی دانشمندان ناسا کشف کردهاند که بادمجان هیچ خاصیت خوراکی، درمانی و غیرهای ندارد. حتی دانههای موجود در بادمجان نیز برای از بین بردن یبوست مفید نیست. این گیاه، ضدسرطان و ریزش مو نیست. معده و سیستم گوارش را تقویت نمیکند، اصلاً آهن ندارد و نوع شیرین آن به هیچ عنوان نیست و عوضش تا دلتان بخواهد، باد دارد. آنتوان چخوف، کوروش کبیر و ایلان ماسک، مشترکاً توصیه کردهاند: «هر کس همان موز را خورشت کند، برای قلبش هم بهتر است، والاه.»
بادمجان (Eggplants) یا بادنجان یا بادرجان یا بادباجان، از دسته گیاهان غیرخاکبرسر (On Earth) و خیلی حساس است. از نظر گیاهشناسی، بادمجان، میوهای از خانواده توتها است - دقت کنید که یعنی هم میوه است و هم خانواده دارد - اما درحقیقت، جزو سبزیجات محسوب میشود و اغلب آن را با صیفیجات میفروشند. بادمجان را در پارسی کهن، پادنگان، پادنمگان، پادرگان و پانَدهگان مینامیدند. این گیاه، بومی هندوستان است و از ۱۵۰۰سال پیش کشت میشده و توسط اعراب به اروپا راه یافته است که بعدتر، غذاهای باکلاسی مثل راتاتویی (Ratatouille) فرانسوی از آن تهیه میگردید. همین لوسبازیهای اروپاییها باعث شد که سالها بعد، بادمجان انتساب خود را به خانواده توتها – که همه جا توی خیابان ریخته - کأن لم یکن کرده و رسماً خود را عضوی از خانواده آناناس معرفی کند. شکایت موز و نارگیل نیز در این باره به جایی نرسید و مجمع عمومی سازمان ملل، رسماً آناناس را نشان خانوادگی بادمجان اعلام کرد.
آذریها به گوجهفرنگی، «قیرمیزی بادیمجان» هم میگویند که ربطی ندارد و چون توی جستوجوی گوگل آمد، ما هم اینجا آوردیم، اما همانطور که از معادل انگلیسی آن برمیآید، نام بادمجان، از نوعی گیاه که بسیار شبیه تخمهای غاز یا فلامینگو یا پنگوئن است، گرفته شده است. در ایتالیا، به بادمجان، «سیب دیوانه» (crazy apple) نیز میگویند، زیرا معتقدند هرکس آن را بخورد، دیوانه خواهد شد. سالها بعد، معلوم شد که هرکس قیمت آن را هم ببیند، دیوانه خواهد شد و ربطی هم به ایتالیا و سیب و نیوتن ندارد. گلهای بادمجان اغلب به رنگ بنفش هستند و کم پیش میآید، اما پیش میآید. دیده شده بادمجان ساقهای ضخیم دارد که سطح آن را تاج و شنلی کرکدار فرا گرفته است و هیکل موزون آن، قصههای هزارویکشب و رنگ سبز خاص تاجش، حریرهای گرانقیمت هندوچین و طعم دلنشیناش، طبعی چون آب روان را به خاطر میآورد. طول بادمجان، از 40 تا 150سانتیمتر متغیر است اما در نوع خپل این گیاه (Dolmeie)، طول و عرض، تقریباً با هم برابر و چیزی حدود 13سانت است که نحس است.
بادمجان انواع مختلفی دارد که همه آنها – اگر گیر بیاید - بهصورت زینتی نگهداری میشوند. سه گونه از هفت نوع این گونه کمیاب و گرانقیمت، در ایران کشت میشود که هشتاد درصد آن بلافاصله به موزههای بزرگ دنیا، خصوصاً کشورهای همسایه، خصوصاًتر، به کشورهایی که واردات آنها از روسیه قطع شده است، صادر میگردد. متأسفانه اخیراً مشاهده شده که مردم برخی از همین کشورها، بادمجان را میخورند که با پیگیریهای انجام شده از طرف «اتحادیه کارندگان و فروشندگان بادمجان قلمی فقط (کف قف)» نامه شکایتی در اینباره تنظیم و با محموله بعدی بادمجان قلمی، به دادگاه بینالمللی لاهه در ژنو، ارسال خواهد شد. بد نیست بدانید که گونه دلمهای بادمجان، داخل آدم حساب نشده و طفلک هیچ اتحادیه و انجمن و صنفی ندارد (فرصت سرمایهگذاری ویژه: سرمایه از شما، انجمن از ما – تماس فقط روزهای تعطیل)
اما خواص غذایی و درمانی بادمجان:
یکی از مشاغل مهم دربار چوانگ چو گونگ، «چیدن بادمجان دورِ قاب» بوده است که در ایران باستان، بهصورت رشتهای مستقل در دانشگاه جندیشاپور تدریس میشد. پیش از جنبش مشروطه و اندکی پس از آن نیز غذاهایی از قبیل خورشت بادمجان، حلیم بادمجان، دلمه، میرزاقاسمی، کالکباب و نوعی غذای کوچک و بیپدرومادر(یتیمچه)، از بادمجان تهیه میشده است که کار درستی نبوده و با مخالفت شدید مشروطهچیان روبهرو شد. همچنین به تازگی دانشمندان ناسا کشف کردهاند که بادمجان هیچ خاصیت خوراکی، درمانی و غیرهای ندارد. حتی دانههای موجود در بادمجان نیز برای از بین بردن یبوست مفید نیست. این گیاه، ضدسرطان و ریزش مو نیست. معده و سیستم گوارش را تقویت نمیکند، اصلاً آهن ندارد و نوع شیرین آن به هیچ عنوان نیست و عوضش تا دلتان بخواهد، باد دارد. آنتوان چخوف، کوروش کبیر و ایلان ماسک، مشترکاً توصیه کردهاند: «هر کس همان موز را خورشت کند، برای قلبش هم بهتر است، والاه.»
آدرس مطلب
http://old.irannewspaper.ir/newspaper/page/7892/30/610632/0
ارسال دیدگاه
ضمن تشکر از بیان دیدگاه خود به اطلاع شما رسانده می شود که دیدگاه شما پس از تایید نویسنده این مطلب منتشر خواهد شد.
دیدگاه ها ویرایش نمی شوند.
از ایمیل شما فقط جهت تشخیص هویت استفاده خواهد شد.
دیدگاه های تبلیغاتی ، اسپم و مغایر عرف تایید نمی شوند.
ویژه نامه
































