پیام وزیر محترم فرهنگ و ارشاد اسلامی به مناسبت روز بزرگداشت سعدی شیرازی
سعدیا خوشتر از حدیث تو نیست
گروه فرهنگی: محمدمهدی اسماعیلی، وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی به مناسبت اول اردیبهشتماه و روز بزرگداشت سعدی شیرازی پیامی منتشر کرد. در این پیام آمده است: آغاز اردیبهشت به نام نیک شاعر و سخنوری نامبردار شده است که سایه سار شعر و سخنش نه تنها شعر و ادب پارسی که بلندای ادبیات جهان را هم درنوردیده و به مدد مکتب رندی و لطیفه آرزومندی، نامش نه تنها افتخار ایران زمین که فخر بشریت است. نام سعدی و آثار گرانبهایش دیرزمانی است که حافظه تاریخی جهان را مزین ساخته و این افتخاری سترگ است که تا امروز و همیشه تاریخ، مایه مباهات همه پارسی زبانان خواهد بود. این حقیقتی است که زبان فارسی پس از فردوسی مدیون سعدی، شهریار ملک سخن است و ما ایرانیان بعد از گذشت هفت قرن هنوز با سعدی زندگی میکنیم و با زبان او سخن میگوییم. کلام سعدی با آنکه مشحون از مضمونهای بلند معنوی و نکتههای ژرف اجتماعی است، از دیدگاه زیبایی شناختی و هنری نیز نامبردار است و از همین رو این شاعر بزرگ به شایستگی در مقام استاد مسلّم سخن، بر ستیغ شعر فارسی ایستاده است.
سعدی را باید نماد خردورزی، کرامت و منزلت انسانی دانست. سعدی پرچمدار عدالت است و گلستان او بابی برای آیین کشورداری است. عدالت گستری، مددجویی از رأی خردمندان و اصحاب اندیشه، آزمودن صاحب منصبان و دولتمردان قبل از گماشتن ایشان بر مناصب، تدبیر در مواجهه با دشمن و دوری گزیدن از مغرضان، بخشی از آموزههای اوست. اندرزهایی که سعدی میدهد در پاسداشت فضایلی است که آدمی را از دیگر آفریدگان خداوند متمایز میسازد و برخورداری از آن فضایل است که او را به مقامی میرساند که فرشته را نیز به آن راه نیست.
سعدی هیچگاه از جاده شریعت و اسلام خارج نشده است. سخنانش مستند به آیات و روایات است و بهرهمندی او از احادیث در بوستان و گلستان، به اندازهای است که با در نظر گرفتن حجم این دو کتاب، به جز مثنوی مولانا دشوار است شاهکاری را یافت که به اندازه این دو اثر مشحون از مضامین و مبانی
حدیث باشد.
روزگار ما همچنان به سعدی و جهان بینی، اندیشهها و آموزههای او نیازمند است. از سعدی نه تنها شیوه سخن گفتن که شیوه زندگی کردن را باید آموخت. از این رو، بزرگداشت شیخ اجل و برگزاری روز سعدی را نباید رخدادی صرفاً گاهشمارانه تلقی کرد، بلکه این نامگذاری و آیینهایی از این دست را باید دستمایه نگرشی تازه به زیستن قرارداد؛ زیستنِ سرشار از شور و معنا و انسان دوستی و خداباوری. بدون تردید، پیامهای انسان دوستانه و اخلاق مدار سعدی، میتواند در جهان خسته از خشونت و افراطیگرایی امروز، بیشتر مورد توجه جهانیان قرارگیرد؛ جهانی که عرصه «نبرد اراده ها» و «جنگ روایت ها» است. زبان و سخنِ سعدی نسخهای حیات بخش برای زمانه ماست. سعدی در مقابل ظلم بیدادگران میایستد و باورمند به خدمت خلق و حاکمیت مردم است. او و حافظ، هر دو دغدغه انسانِ آزاد دارند. هر دو از ستمی که بر انسانهای روزگارشان میرود در رنج اند؛ هر دو از دروغ و تزویر و ریا بیزارند و هر دو به تعالی انسان و آزاد بودن اندیشه انسانی تأکید میورزند. روز بزرگداشت شیخ اجل، سعدی شیرازی را بر تمامی فارسی زبانان بویژه دوستداران فرهنگ و ادبیات ایرانی تبریک میگوییم و تقارن روز اول اردیبهشت را با شبهای پربرکت قدر و ضربت خوردن و شهادت مولای متقیان حضرت علی(ع)، فرصتی بیهمتا میدانم برای تهذیب نفس و نیل به کمالات انسانی؛ خاصه از آن رو که حکمتهای علوی در سرودههای سعدی بیشمار است و این شهسوار بیبدیل عرصه نظم و نثر فارسی، متأثر از بلاغت و مفاهیم متعالی کلام امام علی(ع) بوده است. امید آنکه به شعر سعدی از وجه تعلیمی آن نیز بنگریم و میراث عظیم اجتماعی و اخلاقی او را بیشتر مورد توجه قرار دهیم. پند سعدی را که مایه گرفته از معارف قرآن و حدیث است ارج مینهیم و این بیت درخشان را نثار روح بلندش میکنیم: «سخنی که با تو دارم به نسیم صبح گفتم/ دگری نمیشناسم تو ببر که آشنایی.»
سعدی را باید نماد خردورزی، کرامت و منزلت انسانی دانست. سعدی پرچمدار عدالت است و گلستان او بابی برای آیین کشورداری است. عدالت گستری، مددجویی از رأی خردمندان و اصحاب اندیشه، آزمودن صاحب منصبان و دولتمردان قبل از گماشتن ایشان بر مناصب، تدبیر در مواجهه با دشمن و دوری گزیدن از مغرضان، بخشی از آموزههای اوست. اندرزهایی که سعدی میدهد در پاسداشت فضایلی است که آدمی را از دیگر آفریدگان خداوند متمایز میسازد و برخورداری از آن فضایل است که او را به مقامی میرساند که فرشته را نیز به آن راه نیست.
سعدی هیچگاه از جاده شریعت و اسلام خارج نشده است. سخنانش مستند به آیات و روایات است و بهرهمندی او از احادیث در بوستان و گلستان، به اندازهای است که با در نظر گرفتن حجم این دو کتاب، به جز مثنوی مولانا دشوار است شاهکاری را یافت که به اندازه این دو اثر مشحون از مضامین و مبانی
حدیث باشد.
روزگار ما همچنان به سعدی و جهان بینی، اندیشهها و آموزههای او نیازمند است. از سعدی نه تنها شیوه سخن گفتن که شیوه زندگی کردن را باید آموخت. از این رو، بزرگداشت شیخ اجل و برگزاری روز سعدی را نباید رخدادی صرفاً گاهشمارانه تلقی کرد، بلکه این نامگذاری و آیینهایی از این دست را باید دستمایه نگرشی تازه به زیستن قرارداد؛ زیستنِ سرشار از شور و معنا و انسان دوستی و خداباوری. بدون تردید، پیامهای انسان دوستانه و اخلاق مدار سعدی، میتواند در جهان خسته از خشونت و افراطیگرایی امروز، بیشتر مورد توجه جهانیان قرارگیرد؛ جهانی که عرصه «نبرد اراده ها» و «جنگ روایت ها» است. زبان و سخنِ سعدی نسخهای حیات بخش برای زمانه ماست. سعدی در مقابل ظلم بیدادگران میایستد و باورمند به خدمت خلق و حاکمیت مردم است. او و حافظ، هر دو دغدغه انسانِ آزاد دارند. هر دو از ستمی که بر انسانهای روزگارشان میرود در رنج اند؛ هر دو از دروغ و تزویر و ریا بیزارند و هر دو به تعالی انسان و آزاد بودن اندیشه انسانی تأکید میورزند. روز بزرگداشت شیخ اجل، سعدی شیرازی را بر تمامی فارسی زبانان بویژه دوستداران فرهنگ و ادبیات ایرانی تبریک میگوییم و تقارن روز اول اردیبهشت را با شبهای پربرکت قدر و ضربت خوردن و شهادت مولای متقیان حضرت علی(ع)، فرصتی بیهمتا میدانم برای تهذیب نفس و نیل به کمالات انسانی؛ خاصه از آن رو که حکمتهای علوی در سرودههای سعدی بیشمار است و این شهسوار بیبدیل عرصه نظم و نثر فارسی، متأثر از بلاغت و مفاهیم متعالی کلام امام علی(ع) بوده است. امید آنکه به شعر سعدی از وجه تعلیمی آن نیز بنگریم و میراث عظیم اجتماعی و اخلاقی او را بیشتر مورد توجه قرار دهیم. پند سعدی را که مایه گرفته از معارف قرآن و حدیث است ارج مینهیم و این بیت درخشان را نثار روح بلندش میکنیم: «سخنی که با تو دارم به نسیم صبح گفتم/ دگری نمیشناسم تو ببر که آشنایی.»
آدرس مطلب
http://old.irannewspaper.ir/newspaper/page/7892/31/610639/0
ارسال دیدگاه
ضمن تشکر از بیان دیدگاه خود به اطلاع شما رسانده می شود که دیدگاه شما پس از تایید نویسنده این مطلب منتشر خواهد شد.
دیدگاه ها ویرایش نمی شوند.
از ایمیل شما فقط جهت تشخیص هویت استفاده خواهد شد.
دیدگاه های تبلیغاتی ، اسپم و مغایر عرف تایید نمی شوند.
ویژه نامه
































