در عرصه هنر و هویت دینی کوتاهی کرده‌ایم

شهرام کرمی
نویسنده و کارگردان تئاتر کودک

کودکان امروز بشدت درگیر فضای مجازی شده‌اند و به جای آنکه با الگوها و اسوه‌های ملی و مذهبی خود آشنا باشند، از این فضای غیرواقعی الگوبرداری می‌کنند؛ برای مثال یک گروه موسیقی کره‌ای می‌تواند فرزندان ما را چنان مشتاق کند که زبان کره‌ای بیاموزند و با تقلید از این گروه، از هویت خود فاصله بگیرند و دچار از خود بیگانگی فرهنگی شوند. متأسفانه به سبب کم کاری و بی‌توجهی مدیران فرهنگی و هنری، پیشینه غنی فرهنگی ملی و مذهبی ما، کودک و نوجوان و جوان کشورمان را آنچنان که باید و شاید جذب نمی‌کند.
باید بپذیریم ما در عرصه هنر در توجه به هویت دینی، تاریخی و فرهنگی‌مان بسیار کوتاهی کرده‌ایم. همان اندازه که کشورهای دیگر به مفاهیم فرهنگ دینی خود و به مفاهیم سنتی خود و به مفاهیم اخلاقی خود توجه دارند و به منظور اشاعه و گسترش و معرفی آن می‌کوشند، ماهم به همین اندازه باید به فرهنگ غنی خود و آموزه‌های دینی و تاریخ پربار دین اسلام توجه کنیم؛ ولی متأسفانه کمتر به این حوزه‌ها توجه شده است. ما نهادهای متولی فرهنگ و هنر زیادی داریم؛ بویژه آنها که اساساً سرلوحه کارشان توجه به مفاهیم دینی است؛ اما در عرصه تولید دینی باید بپذیریم که تولیدات ما به آن اندازه که باید نبوده یا این تولیدات حرفه‌ای نبوده‌اند.
 در فرایند خلق و آفرینشگری هنری تولید حرفه‌ای بسیار حائز‌اهمیت است. صرفاً تولید هنری نمی‌تواند منجر به معرفی و شکل‌گیری یک اثر فاخر هنری بشود؛ بلکه بسیار مهم است که ما بتوانیم روند تولید حرفه‌ای را شکل و تداوم بدهیم. ما در این حوزه به دلایل بسیاری کم‌کاری کرده‌ایم. یکی از دلایل این است که تغییر و تحول مدیران فرهنگی - هنری متأسفانه خیلی زیاد است. بسیاری از این مدیران به موضوعات هنری اشراف ندارند. ما در موضوعات مختلف چون صنعت، کشاورزی، علوم مختلف تولید و دانش بنیان بجز فرهنگ و هنر شاهد رشد قابل توجه هستیم ولی در عرصه هنر درگیر بوروکراسی اداری می‌شویم یا بسیاری از نهادهای فرهنگی-هنری باید با بودجه محدود فعالیت بکنند.
جهان معاصر، بویژه دنیای مجازی، جهان رو به گسترش و پر‌سرعتی است و در این شرایط جهان، ما بیشتر از همیشه نیاز به توجه در حوزه هنر داریم. بویژه در حوزه هنر کودک و نوجوان که آینده‌سازان میهنمان هستند.
متأسفانه بر اثر اعتیاد به فضای مجازی، شخصیت کاذب فردی جایگزین شخصیت‌های واقعی بشری شده‌اند که این از آفت‌های جهان معاصر است و انسان را از ماهیت و فرهنگ خود دور می‌کند و چه بسا سبک زندگی افراد را تغییر می‌دهد؛ حال آنکه ما در زندگی با یکسری مفاهیم بدیهی و یکسری اصول اخلاقی و آموزه‌های انسانی هم مواجه هستیم، که محدود به تاریخ و زمان نیستند؛ بویژه در مفاهیم دینی و ظهور دین و در واقع ظهور پیامبران و امامان که برای آگاهی بشر و تسهیل پیچیدگی‌های زندگی بوده و راه درست زندگی را به انسان نشان می‌دهد، اینها همه از ضرورت‌های وجودی انسان است و با اتصال به وادی دین و هنر است که می‌شود مانع شد تا فضای مجازی کودک و نوجوان را از هویت واقعی خود دور کند و داشته‌های معنوی ما را در معرض تهدید قرار دهد.