۶ اقدامی که دانش‌آموزان مبتلا به آنفلوانزا باید انجام دهند

وزارت آموزش‌وپرورش، دستورالعمل آشنایی با بیماری آنفلوانزا و راه‌های انتقال و پیشگیری در مدارس را ابلاغ و راهکارهای اساسی در راستای پیشگیری از ابتلا به بیماری و اقداماتی را که باید در صورت ابتلا انجام داد  اعلام کرده است.
در دستورالعمل آشنایی با بیماری آنفلوانزا و راه‌های انتقال و پیشگیری در مدارس، سال تحصیلی ۱۴۰۲-۱۴۰۱ که از سوی معاونت تربیت بدنی و سلامت وزارت آموزش و پرورش و با همکاری معاونت بهداشت وزارت بهداشت تدوین شده، آمده است ، آنفلوانزا یک بیماری ویروسی است که باعث آلودگی دستگاه تنفسی در بسیاری از حیوانات، پرندگان و انسان می‌شود. آنفلوانزای انسانی بیماری به شدت واگیردار است و معمولاً از طریق سرفه و عطسه یک فرد بیمار منتشر می‌شود.
این بیماری با بیماری سرماخوردگی متفاوت است و چهارگونه ویروس آنفلوانزا تاکنون شناسایی شده و به طور کلی تخمین زده می‌شود  سالانه پنج تا ۱۰ درصد از بالغین و ۲۰ تا ۳۰ درصد از کودکان را مبتلا می‌کند. ناخوشی یا بیماری حاصله می‌تواند منجر به بستری شدن در بیمارستان یا مرگ بویژه و عمدتاً در گروه‌های پرخطر (کودکان، سالمندان، افراد دارای بیماری مزمن) شود.اشکال بالینی این بیماری متفاوت بوده و ممکن است نشانه‌هایی مثل سرماخوردگی، برونشیت، پنومونی ویروسی و بیماری‌های حاد غیرقابل افتراق دستگاه تنفسی را نشان دهد. اختلالات دستگاه گوارش (تهوع، استفراغ و اسهال) نیز بروز می‌کند و در کودکان ممکن است نشانه‌های گوارشی، علامت غالب باشد.
 شش کار اساسی که در صورت ابتلا به آنفلوانزا و سایر بیماری‌های واگیر شدید تنفسی باید انجام دهید:
۱. پوشاندن دهان و بینی در هنگام سرفه  یا عطسه کردن(ترجیحاً استفاده از ماسک یکبار مصرف)
۲. شست‌وشوی مداوم و مکرر دست‌ها (ترجیحاً با آب و صابون و به طریقه صحیح)
٣. نوشیدن آب و مایعات کافی و استراحت کردن
۴. استفاده از داروهای ضد ویروسی در صورتی که سیستم ایمنی آسیب‌پذیری داشته باشید و بنا به تشخیص و تجویز پزشک
۵. عدم استفاده خودسرانه داروهای آنتی بیوتیک: این داروها روی سرماخوردگی و آنفلوانزا و بیماری‌های ویروسی تأثیری ندارند.
۶. پرهیز از حضور در اماکن عمومی و تجمعات
هفت راه اساسی برای جلوگیری از ابتلا به بیماری آنفلوانزا و سایر بیماری‌های واگیر شدید تنفسی:
۱- دریافت واکسن سالانه آنفلوانزا بالاخص اگر در گروه‌های حساس، آسیب‌پذیر و در معرض خطر قرار دارید.
٢. اجتناب و دوری از افرادی که مبتلا به بیماری (واگیر) هستند (رعایت فاصله‌گذاری اجتماعی و پرهیز از تماس غیرضروری).
۳. اجتناب و پرهیز از تماس دست‌ها (قبل از شست‌وشو و ضدعفونی کردن آنها) با چشم‌ها، دهان و بینی؛ زیرا ممکن است از این طریق عوامل بیماری‌زا وارد بدن شما شوند.
۴. تمیز کردن و گندزدایی مداوم وسایل و سطوح مشترک در خانه بالاخص زمانی که فرد بیماری در خانه حضور دارد.
۵. شست‌وشوی مداوم دست‌ها (با آب و صابون  یا استفاده از مواد ضدعفونی کننده).
۶. تهویه مناسب و مطلوب هوای محل زندگی.
۷. پرهیز از تماس بدون محافظ با پرندگان و سایر حیوانات و بالاخص لاشه پرندگان و حیوانات تلف شده از دیگر راهکارهای جلوگیری از ابتلا به این بیماری است.