چون نان و نمک

کیارش زندی
کارتونیست‌
شهرداری و داشتن شهر، نگاه‌داشتن و نگهداری شهر است و این دارندگی باید برازنده هم باشد. زیبا نگاه ‌داشتن و تازگی هر شهری از دالان‌های زیرزمین تا سنگ‌فرش زمین تا آبی آسمان در سه محور بلندا و پهنا و ژرفا را باید پوشش دهد و در چهار سوی و همه‌گیر باشد.
تا اینجا روی کار است و اما این پاس داشتن، درون‌مایه‌ای هم دارد که همان فرهنگ شهرنشینی است که نباید در جنجال خرده فرهنگ‌ها و پادفرهنگ‌ها زنگ و غبار بگیرد.
تهران زیبای ما که از بر و روی خوب و خوش‌ آب‌ و رنگ و روزآمدی برخوردار است باید در پس این ویترین درخشان، کالای زیبنده‌ای هم داشته باشد که خریداران را بینگیزد و پاگیر کند. این شهر بزرگ باید روح و جان و نفس اش را تازه نگهدارد و آن وقت می‌شود بانگ برآورد که ما شهرداریم! و شهری داریم که بجز راه‌های جغرافیایی مسیر عشق را هم بلد است.  
شهری‌داریم که کاشانه و خانه‌ ماست و خانواده‌ ما با آرامش در آن پرسه‌های فرهنگی می‌زند و می‌بالد و بزرگ و بزرگتر می‌شود و از این روی شهردار جدای از کلیددار شهر باید پرچم‌دار فرهنگ و هنر تابنده‌ این سرزمین کهن هم باشد و به جز آرایش و پیرایش رخ شهر برای هرچه بهتر شدن خوراک این داشته‌اش هم تلاش کند.
فرهنگ و هنر چون نان و نمک می‌توانند بر سر سفره‌ شهر بیایند و مزه و شیره‌ جان آن شوند. در این میان هنر پُرکرشمه و با طراوت و مردم‌پسند کارتون و کاریکاتور می‌تواند عطر و طعم ویژه به این فرهنگ شهرنشینی و مسئولیت شهرداری بدهد؛ آیینی که از دیرباز در بسیاری از شهرهای جهان بوده و هست و حتی شهردار در جایگاه دبیر جشنواره‌ کارتون ظاهر می‌شود که برای نمونه، خود من بارها بر سر سفره‌ جسم و روح آقای «ژرارد وندنبروک» شهردار بخش ل-مارتل لیموژ فرانسه و در عین حال دبیر جشنواره‌ جهانی سنت-ژوست حضور داشته و آن میهمانی دلچسب روی دیگر سکه‌ داشته‌های شهر و شهروندانشان است و ای دریغا که ما از این کاروان باز مانیم.