واشنگتن پست (امریکا):
مایک فلین، مشاور امنیت ملی سابق امریکا که دو سال پیش متهم به دروغگویی به اف‌بی‌آی بابت ارتباط با روسیه شده بود، ازعقوبت جست و به دستور دادستانی امریکا پرونده وی متوقف شد. همه معتقدند بااین اقدام از قانون تخطی شده است.

گاردین (بریتانیا):
هر روز که می‌گذرد، نگرانی‌ها بابت چگونگی خروج بریتانیا از بحران کرونا بیشتر از قبل می‌شود. در حالی که کشور آماده می‌شود تا دست به بازگشایی پساکرونایی بزند، ناظران معتقدند، دولت انگلیس فاقد طرح منسجمی است که بتواند خروج امن را به‌دنبال داشته باشد.

شانگهای دیلی (چین):
با عبور از بحران کرونا و در حالی که چین آسیب سختی بابت اقتصاد خود خورده بود، گزارش جدیدی که پکن منتشر کرده نشان می‌دهد، میزان صادرات چین در ماه گذشته معادل 8.2 درصد افزایش یافته که می‌تواند خبر خوشایندی برای مردم این کشور باشد.

زهره صفاری / مجلس نمایندگان عراق در جلسه‌ای فوق‌العاده، با اکثریت آرا به «مصطفی الکاظمی»، نخست وزیر منتخب رأی اعتماد داد تا پس از 6 ماه نابسامانی، بر بن‌بست سیاسی این کشور پایان دهد.
به گزارش «المانیتور»، این جلسه که شامگاه چهارشنبه با حضور 266 نماینده از 329 عضو پارلمان آغاز شد، پس از تصویب طرح دولت جدید با مذاکره و رایزنی طولانی سران احزاب و «الکاظمی» بامداد پنجشنبه با تأیید صلاحیت 15 وزیر پیشنهادی به پایان رسید. «الکاظمی» که هنوز برای دو پست مهم وزارت نفت و خارجه کاندیدایی را معرفی نکرده است، در حالی چند روز مانده به پایان ضرب‌الاجل تشکیل دولت، کارش را آغاز کرد که به نوشته «عرب نیوز»، اعضای پارلمان صلاحیت وزرای بازرگانی، دادگستری، فرهنگ، کشاورزی و مهاجرت را نیز رد کردند.
نخست وزیر 53 ساله و وزیر اطلاعات سابق عراق که پس از ناکامی «علاوی» و «الزرفی» برای نخست وزیری، جانشین «عادل عبدالمهدی» شده است، با شعار «برقراری امنیت، انسجام و آرامش» در عراق پا به میدان گذاشت. او که حمایت بسیاری از احزاب بزرگ کشورش را دارد، به دلیل زندگی گذشته سیاسی‌اش دوستان زیادی نیز در ایران، اروپا و امریکا داشته و همین مزیت هم او را در مسیر رسیدن به کرسی نخست وزیری از اسلاف خود پیش انداخته است.
اما مردم عراق که از اواسط سال گذشته میلادی در اعتراض به فساد، بحران اقتصادی و بیکاری بپاخاسته و تظاهرات گسترده‌ای را برپا کرده‌اند، هنوز نسبت به این انتخاب نگاه مثبتی ندارند. اما با شیوع ویروس کرونا موقتاً خاموش شده‌اند. در همین حال «الکاظمی» که به داشتن روحیه «عمل‌گرایی» معروف است، به نوشته «الجزیره» پس از گرفتن چراغ سبز از پارلمان کشورش، در برابر دوربین‌های تلویزیونی خطاب به مردم گفت: «ما برای اصلاحات آمده‌ایم نه اینکه بحرانی به وضعیت نابسامان کنونی اضافه کنیم.» او همچنین با اشاره به کشتار بیش از 500 معترض در ماه‌های گذشته، به مردم قول داد تا با برگزاری انتخاباتی زودهنگام، عاملان این کشتارها را نیز شناسایی کند.
 مأموریت دشوار «الکاظمی»
نخست وزیر مورد وثوق مجلس و احزاب عراق در حالی وارد میدان اصلاحات شده است که کشورش با توجه به همه‌گیری ویروس کرونا و کاهش شدید قیمت نفت با بحران سنگین اقتصادی روبه‌رو است. به باور ناظران بیش از 90 درصد درآمد دولت عراق از طریق فروش نفت به دست می‌آید و بدون شک سقوط ارزش طلای سیاه، آسیب جدی به اقتصاد آن وارد می‌کند. بانک جهانی نیز با ارزیابی این شرایط و درآمد خالص داخلی عراق پیش‌بینی سقوط 9.7 درصدی اقتصاد این کشور در سال جاری و هشدار فقر جدی برای مردم آن داده است.
در این میان تنها شانس دولت «الکاظمی»، عقب‌نشینی موقت گروه‌های تکفیری به دلیل شیوع کرونا است که دست کم این شرایط از بعد امنیتی وضعیت آرام‌تری را بر عراق حاکم خواهد کرد.
در این شرایط سخت «الکاظمی» علاوه بر تصمیم‌گیری دشوار درباره زمان رفع محدودیت‌های قرنطینه در عراق و راه‌اندازی کسب و کارها، برای جبران کسری و احیای اقتصاد ممکن است به راهکار کاهش حقوق و مزایای کارکنان دولت یا تعدیل نیرو در هفته‌های آتی رو آورد که به باور تحلیلگران «نیویورک تایمز» بدون شک تبعات سنگینی برای دولت او خواهد داشت.
اما در عین حال تحلیلگران تحول در عراق را نیازمند خانه تکانی جدی در سیستم می‌دانند. «رحمان الجبوری»، استاد ارشد دانشگاه سلیمانیه عراق با اشاره به اینکه هرگونه تغییری می‌تواند با تنش‌های داخلی همراه باشد، معتقد است: «الکاظمی اگر بخواهد تغییری در عراق انجام دهد، نیاز به تغییر سیستم ندارد بلکه باید با یک خانه تکانی در سیاست‌ها آن را اصلاح کند. با توجه به اینکه نخست وزیر لیبرال و سکولار است، می‌توان امید به تحولی در این زمینه داشت.»
همچنین «هشام الهاشمی»، تحلیلگر سیاسی عراق نیز بر این باور است: «شکی ندارم که الکاظمی در بعد تکنیکی بسیار کارآمد، قانونمند و عادلانه عمل خواهد کرد. حتی مقدمات لازم برای برگزاری انتخابات زودهنگام را نیز فراهم می‌کند اما به نظر نمی‌رسد فرصت برگزاری آن  با توجه به شرایط اقتصادی وحشتناک عراق و شیوع ویروس کرونا هرگز  برای او به دست آید و همین امر کار او را سخت و دشوار می‌کند.»
چشم‌انداز روشن عراق در آن سوی مرزها
«الکاظمی» فارغ التحصیل رشته حقوق است که در دوران حکومت صدام به عنوان خبرنگار منتقد سیاسی مجبور به ترک کشورش و اقامت در ایران، انگلیس و آلمان شد. با سرنگونی رژیم صدام، او همزمان با حمله سال 2003 امریکا به عراق به کشورش بازگشت و به فعالیت‌های مطبوعاتی‌اش به شکل جدی‌تری ادامه داد. او که ارتباط بسیار نزدیکی با «برهم صالح» رئیس جمهوری عراق دارد، در سال 2016 وزیر اطلاعات عراق شد و این فعالیت سیاسی تا یک ماه گذشته و پیش از انتخاب او برای نخست وزیری ادامه داشت.
گرچه حمایت حزب سیاسی فتح در رسیدن «الکاظمی» به نخست وزیری بسیار مؤثر بود و همزمان برخی گروه‌های مبارز داخلی عراق منتقد او هستند اما به نوشته «الجزیره»، نخست وزیر جدید عراق در بعد بین‌المللی علاوه بر پشتیبانی ایران، با «محمد بن سلمان»، ولیعهد جوان سعودی نیز ارتباط بسیار خوبی داشته و در عین حال برای حل بحران کشورش بویژه در دوران پساکرونا، گوشه چشمی نیز بر رایزنی با امریکا دارد. در همین راستا نیز ماه آینده جلسه‌ای با مقامات امریکایی ترتیب داده شده است. به گزارش «بی سی سی»، امریکا و سازمان ملل نیز به نوعی از تشکیل دولت جدید عراق استقبال کرده و خواستار کاهش سریع‌تر تنش‌ها در این کشور شده‌اند. امریکا در حالی از در دوستی با عراق درآمده که از زمان رأی پارلمان بر خروج نیروهایش از خاک عراق برای حفظ جایگاه استراتژیک خود در منطقه و ماندن در این کشور به هر ریسمانی چنگ زده است. در همین راستا نیز «مایک پمپئو»، وزیر خارجه امریکا در تماس با الکاظمی، برای نشان دادن حسن نیت کشورش منع محدودیت خرید از ایران را تا 120 روز آینده تمدید کرد: «ما می‌خواهیم ثابت کنیم که قصدمان کمک به پیشرفت عراق است.»
«جنین هنیس  پلاسخارت»، نماینده ویژه سازمان ملل نیز هشدار داد: «دولت الکاظمی باید هر چه زودتر تکمیل شود چراکه او در حالی که زمانش رو به پایان است، مبارزه‌ای سخت را پیش رو دارد.»
اما «الکاظمی» که پیش تر نیز تأکید کرده بود بسیاری از چالش‌های عراق به دلیل مداخله خارجی است معتقد است: «اولویت ما حفظ حاکمیت ارضی کشور و اتحاد همه گروه‌های مسلح و مبارز تحت رهبری نخست وزیر به عنوان فرمانده کل نیروهای مسلح است. ما اجازه نمی‌دهیم عراق محل منازعه دیگر قدرت‌های منطقه باشد.»
این اظهارات گمانه‌زنی‌هایی را نیز نسبت به اقدامات آتی «الکاظمی» در پی داشته است. به نوشته «نیویورک تایمز»، «میشل نایتس» استاد ارشد مرکز مطالعات خاورمیانه واشنگتن معتقد است: «ممکن است او به نحوی کاملاً متفاوت از اسلافش به سمت همکاری با امریکا برود. من شک ندارم اگر «الکاظمی» در جلسه ماه آینده از «مایک پمپئو» درخواست کمک کند بدون تردید انجام خواهد شد.»
در مقابل «شیخ صالح العبیدی»، سخنگو و مورد اعتماد مقتدی صدر گفت: «الکاظمی تنها راهکار عراق برای حل بحران فعلی است. او در طول دوران زندگی‌اش ثابت کرده علیه هیچ کس نبوده و باید دید شرایط را چگونه پیش می‌برد.»
با این حال به نظر می‌رسد امریکا برای حفظ منافع خود سیاست محافظه‌کارانه‌ای را در برابر کابینه جدید دولت عراق پیش گرفته به همین خاطر دور از ذهن نیست برای احیای این کشور نیز حمایت آشکار و پنهانی از دولت آن داشته باشد.

نیروهای ارتش وفاق ملی به رهبری خلیفه حفتر در واپسین ساعات پنجشنبه، مواضعی را در نزدیکی وزارت خارجه لیبی، سفارت ترکیه و خانه سفیر ایتالیا مورد حمله راکت‌های خود قرار دادند.
به گزارش ایسنا به نقل از «بوابه الوسط» لیبی، این حملات که در منطقه «زاویه الدهمانی» رخ داد سبب کشته شدن یک غیرنظامی و ایجاد وحشت بسیار در مناطق مسکونی شده است.
در پی این حمله ایتالیا آن را بشدت محکوم کرد و با انتشار بیانیه‌ای خشم خود را اینگونه بیان کرد: «ایتالیا بشدت حمله نیروهای حفتر به غیرنظامیان در منطقه‌ای که مقر اقامت سفیر ایتالیا است، را محکوم می‌کند. این حملات بی‌هدف، به هیچ وجه قابل قبول نیست و نقض اصول قوانین بین‌المللی و زندگی انسانی به شمار می‌رود.»
پس از این حمله برخی منابع از تماس تلفنی وزیر خارجه لیبی با سفرای ایتالیا و ترکیه برای اطمینان از وضعیت آنها خبر دادند. پیش‌تر عملیات «آتشفشان خشم» وابسته به دولت وفاق ملی لیبی اعلام کرد که طی هشت روز اخیر، در پی حملات نیروهای وابسته به خلیفه حفتر، ۴۵ غیرنظامی کشته و زخمی شدند.

ندا آکیش / به‌رغم حملات لفظی مداوم دونالد ترامپ، رئیس جمهوری امریکا به چین و متهم کردن این کشور به نقش داشتن در همه‌گیری ویروس کرونا در جهان و ایالات متحده، روز جمعه مقامات تجاری واشنگتن و پکن به‌صورت تلفنی با هم گفت‌و‌گو کرده و به توافق رسیدند که از فاز نخست معاهده تجاری دوجانبه‌شان که در ماه ژانویه به امضای دوطرف رسید حمایت کرده و آن را اجرایی کنند.
به‌گزارش ساوت چاینا مانیتورینگ پست، در تماس تلفنی روز جمعه که بین لیو هی، معاون رئیس جمهوری چین و مذاکره‌کننده ارشد پکن و استیو منوچین، وزیر دارایی امریکا و رابرت لایتیزر، نماینده تجاری امریکا برقرار شد، طرف‌ها متعهد شدند که نه تنها توافق تجاری ژانویه را اجرایی کنند بلکه همکاری‌های دوجانبه در بخش بهداشت و درمان را افزایش دهند. مقامات در این گفت‌و‌گوی تلفنی گفتند، در شرایطی که تنش‌ها بین دو ابرقدرت به‌خاطر چگونگی کنترل همه‌گیری ویروس کرونا مدام افزایش می‌یابد، «آنها شرایط مطلوبی را برای اجرایی شدن فاز اول توافق تجاری واشنگتن – پکن ایجاد خواهند کرد.»
در بیانیه‌ای که روز جمعه دفتر نمایندگی تجاری ایالات متحده در وب سایت خود منتشر کرد نیز آمده بود: دو طرف توافق کردند که با ایجاد زیرساخت‌های دولتی لازم برای موفقیت معاهده تجاری تلاش کنند. آنها همچنین توافق کردند به‌ رغم وضعیت اضطرار بهداشتی کنونی حاکم بر جهان به طور تمام و کمال به وظایفی که در معاهده برایشان تعریف شده به‌موقع عمل کنند. برگزاری جلساتی که در معاهده بر آن تأکید شده نیز به‌صورت ویدئوکنفرانس و به‌طور منظم انجام خواهد شد.
این در حالی است که اوایل هفته گذشته دونالد ترامپ، رئیس جمهوری امریکا تهدید کرده بود، فاز نخست معاهده تجاری واشنگتن – پکن را پاره خواهد کرد، زیرا چین به مفاد آن از جمله خرید 200 میلیارد دلار از کالاهای امریکایی پایبند نیست. ترامپ که این سخنان را در مصاحبه با فاکس نیوز ایراد می‌کرد، تأکید کرده بود: «اگر آنها خرید نکنند ما توافق را ملغی خواهیم کرد. به همین سادگی.» یک مشاور دولت چین که به‌خاطر حساسیت موضوع ترجیح داد نامش آورده نشود در این باره گفت، اینکه در نخستین گفت‌و‌گوی تلفنی دوطرف پس‌ از معاهده تجاری ژانویه و پس‌ از همه‌گیری ویروس کرونا، مقامات عالی در سطح وزیر شرکت کرده‌اند، حاکی از این است که مشکلات پیش آمده بین دو طرف بسیار جدی است. آنها در گفت‌و‌گوی تلفنی روز جمعه گفتند: «ما امیدواریم این گفت‌و‌گوها بتواند برخی مشکلات را حل کند یا دست کم دو طرف بتوانند شفاف‌تر مشکلات خود را مطرح کنند و درک بیشتری نسبت به مشکلات طرف مقابل از خود نشان دهند.» اما اگر ایالات متحده فقط و فقط خواستار رویارویی با چین باشد، پرداختن به این مشکلات دشوار خواهد بود.
به‌خاطر همه‌گیری ویروس کرونا در جهان و آسیب وارد شدن به زنجیره تولید و مصرف هر دو کشور، بعید به‌ نظر می‌رسد که چین بتواند به اهداف وارداتی خود برسد و طبق مفاد معاهده، 200 میلیارد دلار کالای امریکایی بخرد. طبق معاهده تجاری واشنگتن – پکن، چین باید در سال‌های 2020 و 2021 حدود 52.5 میلیارد دلار از امریکا انرژی وارد کند در حالی که حجم این واردات تاکنون 9.1 میلیارد دلار بود، مسلم است که در حال حاضر چین به هیچ وجه نمی‌تواند به این تعهد خود عمل کند زیرا به خاطر همه‌گیری ویروس کرونا در سه ماه فوریه، مارس و آوریل هیچ واردات نفت خامی از امریکا نداشته است.
همچنین به‌گفته استیو اُلسان، عضو ارشد اندیشکده تجاری بنیاد هاینریش، کاخ سفید هر سیاستگذاری مهمی را از این لنز ارزیابی می‌کند که آیا برای انتخاب مجدد ترامپ مفید یا الزامی است یا خیر. بر اساس آخرین نظرسنجی‌ها در ایالات متحده، به خاطر همه‌گیری ویروس کرونا افکارعمومی امریکا اکنون بشدت به چین بی‌اعتماد است. علاوه بر این، پیش‌بینی می‌شود چین نتواند به تعهد واردات 200 میلیارد دلاری از امریکا در فاز نخست معاهده تجاری عمل کند و در این شرایط «حمله کردن» به چین از نظر سیاسی برای ترامپ مفید و الزامی است.
از این رو، ترامپ اخیراً تهدیدهای تعرفه‌ای خود علیه چین را افزایش داده او در روز اول مه(8 روز پیش) گفت که افزایش تعرفه‌ها علیه چین «قطعاً جزو گزینه‌هاست» و دولت امریکا این کار را به‌عنوان یک اقدام تلافی جویانه به خاطر اینکه پکن ویروس کرونا را ایجاد کرده انجام خواهد داد.
با این حال کلاید راسل، ستون نویس خبرگزاری رویترز در بخش آسیا معتقد است، در شرایطی که اقتصادهای جهانی به‌خاطر همه‌گیری ویروس کرونا روبه فروپاشی است، هرگونه جنگ تجاری جدید بین امریکا و چین بشدت خطرناک است. برخلاف ترامپ که برای منافع شخصی و انتخاباتی بعید نیست دست کم به‌صورت نمایشی و کوتاه مدت از معاهده تجاری با چین خارج شود، چین برای حفظ توافق تجاری حتی با وجود سرزنش‌هایی که از سوی امریکا به خاطر کووید 19 می‌شود، تمام تلاش خود را خواهد کرد. هوآنگ پیگ، رئیس انستیتو مطالعات امریکا در آکادمی علوم اجتماعی چین در این باره به فایننشال تایمز گفت: سخنان تلفنی روز جمعه «لیو هی» و «لایتیزر»، مذاکره‌کنندگان ارشد چین و امریکا مانند همیشه واقع بینانه بود و تحت تأثیر مسائل دیگر بخش‌های دو کشور امریکا و چین قرار نخواهد گرفت اما اگر همه‌گیری ویروس کرونا باز هم شدیدتر شود، حملات امریکا به چین تشدید خواهد شد. این کارشناس در ادامه با طرح دو سؤال که «آیا تحریم هوآوی برای شما رأی بیشتری خواهد آورد یا متوقف کردن مرگ و میر انسان ها؟» به عملکرد دولت ترامپ در مواجهه با همه‌گیری ویروس کرونا طعنه‌ای زد و در واقع این پیام را به ترامپ داد که به جای آنکه با حمله به چین به‌دنبال جمع‌آوری رأی باشد به فکر کنترل مرگ و میر مردم امریکا بر اثر کووید 19 باشد و از این طریق کسب رأی و محبوبیت کند.

ادامه از صفحه اول / این فیلم را قبلاً دیده بودیم، فیلم طولانی تحریم عراق با آن پایان غم‌انگیز را. ایران البته و صد البته که عراق آن عصر نیست و مردم ایران نیز سرنوشتی مشابه آن نخواهند داشت. اما ترامپ همان‌طور تحریم‌های ایران را توجیه می‌کند و به گفتار درمی آوَرَد که در عصر تحریم عراق از زبان امریکایی‌ها شنیدیم: «اگر تحریم‌ها را لغو کنیم و اگر عراق به پول نفت خود دسترسی یابد بیمارستان و مدرسه نخواهد ساخت صرف سلاح کشتار جمعی و صرف کاخ خود خواهد کرد.» حالا در فضای همپوشانی تحریم و شیوع کرونایی بهتر می‌توان فهمید که عراقی‌ها در آن 10-12 سال تحریم چگونه اشکال دیگری از شیوع را تجربه کردند. تحریم برای آنها دوقلوی مرگ و بیماری بود.
اما تحریم به منزله جنگ و به منزله چلیپایی که سررسیدن جنگی دیگر را جار می‌زند همان چیزی است که نمی‌گذارد باغ وطن در گستره‌‌ای رؤیایی بشکفد. عراقی‌ها حتی پیش از کرونا با چهره ژانوسی تحریم و مرگ و ویروس آشنا بودند:
«90 درصد جمعیت انسان عراقی دارند با آنفلوانزا، تب یا آلرژی دست وپنجه نرم می‌کنند، بدگمانی ما آنقدر زیاد شده که همه باور کرده‌‌ایم امریکا یک جور حشره وارد محیط‌‌مان کرده. ویروس‌های طبیعی یا مسری بودن آنفلوانزا را دیگر باور نداریم.» (نُها الراضی، یادداشت‌های بغداد، روزنوشته‌های زنی در جنگ و تبعید 2003-۱۹۹۱، ترجمه مریم مؤمنی، ص ۱۱۳)
تحریم یک جور قتل غیرمستقیم است، بالا بردن ریسک زندگی است. تجربه دردبار عراق نشان می‌دهد که تحریم‌ها حد یقفی ندارد، یعنی هرلحظه و در هر مرحله از تحریم‌ها چیزی برای تحریم کردن باقی می‌ماند و انسان‌های بیشتری را می‌توان در معرض تحریم یعنی در معرض کشتار بیشتر قرار داد. تحریم‌ها «رژیم‌ها» را نشان می‌دهد اما در عمل کودکان را می‌زنند. تحریم اما تقدیر ایران نیست. هرچند کسانی سعی می‌کنند آن را تبدیل به تقدیر کنند. با تحریم‌ها باید در تک تک نقاط شکل‌گیری و در تک تک نقاط اعمال آن مقاومت کرد و مقاومت آن را درهم شکست. این خط مقاومت متصلی است از داخل که از تاب‌آوری داخلی در تک تک ایستگاه‌های محلی اعمال تحریم آغاز شده و به منطقه و اروپا و به کانونی‌ترین نقطه شکل‌گیری تحریم‌ها در خود امریکا امتداد می‌یابد. به تعبیر واضح‌تر، با همراهی جامعه مدنی، تشکل‌های صنفی، انجمن‌های دانشگاهی و تخصصی و همکاری‌های منطقه‌ای چه با دولت‌ها و چه نهادهای مدنی و اعمال دیپلماسی می‌توان مقابله مؤثری با تحریم داشت و آن را درهم شکست یا شدت وحشیانه آن را کاهش داد.
در این مسیر طولانی ما همواره به یک دیپلماسی پیشتاز و پویا نیاز داریم؛ در واقع دیپلماسی همواره باید جریان داشته باشد. از نوعی که امام خمینی در جریان سرنگون‌سازی دیهیم سلطنت سردمدار سرافراز بود. باید اتهاماتی را که امریکا امروز به منظور پیشبرد تحریم‌ها، وبه منظور یارگیری از نارضایتی‌های داخلی و در نهایت به‌منظور توجیه تحریم‌ها در نزد افکار عمومی جهانی و داخلی خود مطرح می‌کند جدی گرفت. درست به همان اندازه که امام خمینی منزلگاه نوفل لوشاتویی انقلاب، اتهام «وحشی گری»، «بنیادگرایی» و «آشوب طلبی» امریکایی‌ها در خصوص ماهیت انقلاب اسلامی را جدی می‌گرفت و به نحو مستدل و با توسل به یک زبان جهانشمول و همه فهم در سطح افکار عمومی جهانی و امریکایی به آن اتهامات پاسخ داد. فراتر از این، امام خمینی خطاب به شبکه دانشجویی و نخبگان ایرانی مقیم کشورها می‌گفت در هر کشوری که هستند سعی کنند افکار عمومی آن کشور را مخاطب خود قرار داده و به دنیا بگویند که مردم ایران وحشی نیستند بلکه یک «حق واضح ملی وحقوق بشری» خود را می‌طلبند. امروز اتهام «عادی نبودن» رفتار حاکمیت ایران که ترامپ و پمپئو مستمراً و تقریباً همه روزه و همه هفته آن را پمپاژ می‌کنند از جنس همان اتهام «وحشی گری» است که در صدر نهضت اسلامی توسط امریکا مطرح می‌شد بدون اینکه دیپلماسی عمومی و دیپلماسی انقلابی ما به همان حلقه‌‌ای چنگ زند که امام خمینی چنگ زد، یعنی حلقه حقوق بشری و اثبات سرشت دموکراتیک و حقوق بشری مطالبات مردم ایران. در اینجا نیت سنجی ترامپ و بیان اینکه چه نیات برزبان نیامده‌‌ای در ورای اتهام «غیرعادی» بودن رفتار ایران وجود دارد، هرچند که آن نیت سنجی درست باشد، فایده چندانی ندارد: زیرا این یک بحث نظری صرف نیست، یک عرصه مبارزه دیپلماتیک است: آنجا که عقلانیت شیطانی تحریم‌ها توجیه خود را در برچسب «غیرعادی» بودن رفتار ایران و حاکمیت ایران جست‌و‌جو می‌کند هیچ چیز انقلابی‌تر از آن نیست که با تمام قوا و با بسیج همه نیروی دیپلماسی و ظرفیت‌سازی در لابی‌گری‌ها نشان دهیم مردم و حاکمیت ما مثل همه نظام‌های عادی جهان حق حیات و منزلت خود را مطالبه می‌کند و با توسل به این حق بشری است که در مقابل تحریم‌ها می‌ایستند. اساساً این یک سنت دیرینه و نهادینه در مکتب شرق شناسی سیاست‌زده کاخ سفید و کارشناسان جنگ افروز غربی است که تلاش می‌کنند وانمود نمایند که مسلمان‌ها و ملت‌های این جغرافیای مظلوم «متفاوت از هر کشور و جنبش عادی»، با مفاهیم مدرن حقوق بشری بیگانه‌‌اند. درحالیکه این روش برچسب زدن و ساخت تئوری جنگ و توجیه افکار عمومی برای اهداف سیاسی یکی از سنت‌های مرسوم در کاخ سفید بوده که ترامپ هم از آن تبعیت می‌کند. دو سال از وضع تحریم‌های بی‌سابقه علیه ایران گذشت، دولت و مردم ایران دوران سختی را سپری کردند. جامعه روز به روز تاب آورتر و خلاق‌تر شد و دولت نیز با همه سختی‌ها تلاش کرد ضمن حفظ استقلال ایران در میان افکار عمومی جهانی، امریکا را از یک صاحب حق به یک دولت بی‌منطق که فقط با قدرت سیاسی و اقتصادی دنیا را به تبعیت کشانده - این برداشت از اظهارات سران دیگر کشورها با مقامات کشورمان هویداست- تبدیل کرده است. با‌وجود همه ناگواری‌ها درگیر شدن دولت با بحران‌های طبیعی متعدد و برخی اتفاقات اجتماعی دردآور و ایجاد شرایط جدید پس از شیوع کرونا در روابط دولت - ملت‌ها ما به یک سرمایه اجتماعی جدید دست یافته‌ایم، تاب‌آوری اقتصادی بیشتری کسب کرده‌ایم که صادرات اقلام کرونایی در بحبوحه تحریم‌ها نمونه عینی آن است. تجربه دو سال اخیر ما در تحریم، مسیر آینده را پیش روی ما قرار داده است. تحریم تقدیر ملت و سرنوشت محتوم ما نیست، ما با اصل و آثار تحریم خواهیم جنگید، مفاهمه و گفت‌وگوی عمومی با جامعه مسیر درستی است که ادامه خواهیم داد. نهادهای اجتماعی، سازمان‌های مدنی، کمک کار ما در یک درک مشترک و اجرای سیاست‌های مؤثر خواهند بود. جوشش نوآوری‌ها و خلاقیت‌ها از درون جامعه و دولت و ایجاد دانش و تولید ادامه خواهد یافت. قطعاً عادلانه کردن جامعه و مبارزه با فقر و کاهش فشار از طبقات پایین اجتماعی مسیر درستی است که ادامه خواهیم داد. دیپلماسی رسمی، عمومی، متعهدانه و ظریف همچنان در جریان خواهد بود. سرنوشت ما مشابه دیگران نیست و جامعه ایران افق‌های جدید را خواهد دید و این تحریم‌ها هستند که ناچار به عقب رفت خواهند بود.