دیــــدگاه
فضای دانشگاه تهران سرد بود
محسن غلامی
فرهاد رهبر 6 سال تمام عهدهدار ریاست دانشگاه تهران بود، یعنی 2 سال بیشتر از مهلت قانونی. وی دو روز پیش با دستور رضا فرجی دانا وزیر علوم ضمن قدردانی از زحماتش برکنار و محمدحسین امید به عنوان سرپرست جایگزین وی شد. یک موضوع مهم در دانشگاه ها و انتخاب رؤسای آن ها بحث استقلال است. پیرامون این موضوع نظر دکتر صادق زیباکلام عضو هیأت علمی دانشگاه تهران و محمد رهبری سخنگوی انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه تهران را جویا شدیم که در زیر میخوانید:
زیباکلام: دولت تدبیر و امید، استقلال را به دانشگاهها برگرداند
در دوران ریاســت جمهــوری محمود احمدینژاد بویژه در دور دوم ریاست جمهوری وی شاهد بودیم که بسیاری از رؤسای دانشگاهها از کار برکنار شدند و جای آنها افراد جدیدی آمدند. در حقیقت اگر یک آمار بگیریم طی 8 سال دولت احمدینژاد تمامی رؤسای دانشگاهها تغییر کردند. اتفاقی که یکی از بدترین دوران بود چرا که گروههای آموزشی پیش از آن توسط استادان انتخاب میشدند و در دوره دوم احمدینژاد این حق مسلم از آنها گرفته شد. یا در بحث جذب دانشجویان دکترا و پیوستن اعضای هیأت علمی جدید، حق انتخاب از دانشگاهها توسط شورای عالی انقلاب فرهنگی و وزارت علوم گرفته شد و این نشان میداد که نگاه شورای عالی انقلاب فرهنگی به عزل و نصبها همواره نگاه سیاسی بوده و نه علمی.
به هر ترتیب تنها چیزی که در نظر گرفته نمیشد این بود که فلان رئیس چقدر توان علمی داشته و چقدر عالم و دانشمند بوده و همکاران دانشگاهی، دانشجویان و تشکلهای دانشجویان چه فکر میکنند؟ من معتقدم که مشکل تنها عزل و نصب رؤسای دانشگاهها نیست بلکه واقعاً باید به شرایط و استقلال دانشگاهها توجه کرد و به داد دانشگاهیان رسید. متأسفانه هماکنون هم برخلاف انتظاراتی که میرفت، شاهد تغییر رؤسای دانشگاهها با آمدن و رفتن دولتها هستیم و خود دانشگاهیان و اعضای هیأت علمی نقشی در انتخاب رئیس دانشگاه ندارند. این تغییرات بدون توجه به نظر استادان دانشگاهها توسط دولت، وزارت علوم و شورای عالی انقلاب فرهنگی صورت میگیرد.
دانشگاه تهران دارای استادان برجسته و تأثیرگذاری است که تحصیلات بسیار برجستهای دارند و سالها قاضی و پزشک و مهندس تربیت کردهاند و در بخشهای مختلف کشور کار کردهاند. حال چطور میشود این استادان برجسته نقشی در دانشگاهی که کار میکنند نداشته باشند. در سالهای گذشته به استادان مربوط نمیشد که چه کسی معاون دانشگاه باشد!به استاد مربوط نمیشد که چه دانشجویی از تحصیل محروم شود، به استادان مربوط نمیشد که چه کسی را برای هیأت علمی انتخاب کنند و چه فرد جدیدی وارد دانشگاه شود، به استاد مربوط نمیشد که چه فردی دانشجوی دکترا میشود. به نظر بنده اکنون زمان آن رسیده که به دانشگاهها توجه بیشتری شود و تصمیمات شورای عالی انقلاب فرهنگی و وزارت علوم برای دانشگاهها به خود دانشگاهها واگذار شود.
مگر در سایر کشورها رؤسای دانشگاهها با تغییر دولتها تغییر میکنند؟ همواره در دولتهای گذشته این ظلم به دانشگاهها وارد شده است و امیدواریم دولت تدبیر و امید که اکنون توانسته فضای دانشگاهها را به نسبت دوران کامران دانشجو بسیار بازتر کند و دانشجویان احساس امنیت بیشتری کنند استقلالی را که تا به حال نبوده بویژه در دوره فعالیت کامران دانشجو به دانشگاهها برگرداند.
محمد رهبری، سخنگوی انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه تهران: فضای آزاد و امنیت کامل برای دانشجویان فراهم شود
طی 6 سال فعالیت فرهاد رهبر در دانشگاه تهران شاهد فضای سرد و مردهای بودیم. بازنشستگی اجباری استادان منتقد، اخراج فعالان دانشجویی و ایجاد محدودیت و برخورد با تشکلهای دانشجویی باعث دلسردی بسیاری از استادان و دانشجویان این دانشگاه شد. همچنین عملاً تمام اختیارات متمرکز شده بود و صدور مجوز تشکلها و سایر موارد توسط ایشان ممکن میشد که همین امر نیز مورد انتقاد استادان و دانشجویان بود.
با آغاز به کار دولت یازدهم و بازگشت امید به دانشگاهها این انتظار میرود که شاهد تغییر و تحول در مدیریت دانشگاه تهران باشیم. امیدواریم هر فردی که به عنوان رئیس جدید دانشگاه تهران انتخاب میشود ضمن حفظ استقلال دانشگاه، فضای آزاد و امنیت کامل را برای دانشجویان این دانشگاه فراهم کند.
آدرس مطلب
http://old.irannewspaper.ir/newspaper/page/5588/4/254501/0
ارسال دیدگاه
ضمن تشکر از بیان دیدگاه خود به اطلاع شما رسانده می شود که دیدگاه شما پس از تایید نویسنده این مطلب منتشر خواهد شد.
دیدگاه ها ویرایش نمی شوند.
از ایمیل شما فقط جهت تشخیص هویت استفاده خواهد شد.
دیدگاه های تبلیغاتی ، اسپم و مغایر عرف تایید نمی شوند.
























































