تعقیب آدم ربایان در نقطه صفر مرزی

مهمترین اظهارات وزیر کشور:

  اگر چه تکفیری‌ها به دنبال زمینه‌هایی در میان اهل تسنن ما هستند اما ما نه در غرب و نه در شرق کشور، زمینه ظهور سلفی ها، وهابیت و تکفیری‌ها را نداریم.
  در بودجه سال 93 هم برای مدیریت مناطق مرزی، بازارچه‌های مرزی، سرمایه‌گذاری در این مناطق و کمک به مابه‌التفاوت سود تسهیلات، برنامه‌های خوبی داریم.
  از بزرگان مناطق مرزی غرب و شرق خواستیم تا با ما در ایجاد و برقراری امنیت همکاری کنند تا ما هم به توسعه استان و رفع عقب ماندگی آنجا، به آن‌ها کمک کنیم.
  رفع تنازعاتی با جریان بلوچ در داخل خاک پاکستان برای دولت آن‌ها از اولویت بیشتری به نسبت حفظ امنیت مرز مشترکشان با ایران برخوردار است.
  مداخله بدون مجوز در پاکستان نخواهیم داشت.



اگرچه فعالیت‌های گروه‌های تروریستی در برخی کشورهای همسایه ناامنی‌هایی را به وجود آورده اما جمهوری اسلامی ایران به عنوان یکی از باثبات‌ترین کشورهای منطقه، تاکنون گزندی از این ناحیه ندیده است. عبدالرضا رحمانی فضلی وزیر کشور نیز با اطمینان گفت که اگر چه تکفیری‌ها به دنبال زمینه‌هایی در میان اهل تسنن ما هستند اما ما نه در غرب و نه در شرق کشور، زمینه ظهور سلفی ها، وهابیت و تکفیری‌ها را نداریم. او که سکان امور امنیتی کشور را در دست دارد، با قطعیت گفت: من با این نظر که بخشی از اهل تسنن یا حتی اهل تشیع ما زمینه پذیرش تفکر تکفیری‌ها را دارند، مخالفم. گفت‌وگوی ایران با وزیر کشور را در ادامه بخوانید:
***
آقای وزیر، موضوع گروگانگیری پنج مرزبان در مرز مشترک با پاکستان از مسائل مهم برای افکار عمومی است. فارغ از گزارش های رسمی که تاکنون مبنی بر احضار سفیر پاکستان و اعزام هیأتی به این کشور، تاکنون عنوان شده است، چه اقداماتی برای رهایی آنها صورت گرفته است؟
ما تاکنون چند ملاقات با مسئولان مرزی این کشور داشته‌ایم. متأسفانه پاکستان حضور قوی در مرزهای خود ندارد و ما به آن‌ها گفتیم که اگر اجازه بدهید می‌توانیم به شما در امنیت مرزهایتان کمک کنیم. به مرزبانان پاکستانی گفتیم که اگر کمبود نیرو دارید یا امنیت مرزهایتان در اولویتتان نیست، ما این آمادگی را داریم که به پاکستان به عنوان کشور همسایه خود کمک کنیم. به نظر می‌رسد که رفع برخی تنازعات داخلی از جمله جریان بلوچ در داخل خاک پاکستان برای دولت آن‌ها از اولویت بیشتری به نسبت حفظ امنیت مرز مشترکشان با ایران برخوردار است. اما اولویت نداشتن امنیت مرزها برای آن‌ها نباید به قیمت ایجاد ناامنی برای ما تمام شود. آن‌ها یقیناً بر مرزهایشان سلطه و نفوذ دارند و باید در ازای این سلطه، به ما پاسخگو باشند. آن‌ها در مذاکرات اولیه‌شان گفتند که مستندات کافی در این زمینه ندارند. ما هم مستنداتمان را به آن‌ها دادیم و آنها قول دادند که وارد عمل می‌شوند.
سخنان شما شبیه یک «اولتیماتوم» به پاکستان بود.  اگر آن‌ها اقدامات لازم برای امنیت مرز مشترک با ایران را انجام ندهند، آیا ایران یکجانبه وارد عمل خواهد شد؟
در همزیستی مسالمت‌آمیز در مناطق همجوار باید خویشتندار باشیم. ما از طرق حقوقی و با واسطه‌هایی این مسائل را پیگیری می‌کنیم اما مداخله بدون مجوز در پاکستان نخواهیم داشت.
سال هاست که در مرز پاکستان و افغانستان دچار ناامنی‌هایی هستیم. این مسأله چرا تاکنون با یک راه حل اساسی به پایان نرسیده و همچنان ادامه دارد؟ چه پاسخی برای افکار عمومی معترض به این مسأله دارید؟
به یاد داشته باشید که ما پیش از این در مناطقی مثل کرمان وکاشمر با اشرار درگیر می‌شدیم. حتی در سال 81 تا چناران در خراسان هم آن‌ها پیش آمده بودند. اما الان در نقطه صفر مرزی با آن‌ها روبه روایم.  آن هم به خاطر این است که ما کل مرز چند هزار کیلومتری با این دو کشور را تحت مدیریت خود گرفته‌ایم اما در 300 متر منطقه صعب العبور هنوز نتوانسته‌ایم، جاده‌ای بکشیم. اشرار هم از همین خلأ استفاده می‌کنند. ان‌شاءالله این منطقه را تا سال آینده تحت مدیریت خود در می‌آوریم و دیگر چنین مشکلاتی نخواهیم داشت. کما اینکه این روزها دیگر شاهد کاروان قاچاق نیستیم و امنیت مرزهایمان بیشتر از گذشته است.
مشکل حضور نیروهای تکفیری در مرزهای شرقی و غربی کشور سبب شده تا برخی از بزرگان نسبت به نفوذ آن‌ها در مناطق مرزی کشور، ابراز نگرانی کنند. البته مولوی عبدالحمید اسماعیل زهی (امام جمعه زاهدان) در مصاحبه‌ای که با روزنامه ایران داشتند، تأکید کردند که این گروه در سیستان و بلوچستان پایگاهی ندارند. نظر شما در این خصوص چیست؟
نفس اینکه تکفیری‌ها را باید به عنوان یک گروه تروریستی وابسته به امریکا بدانیم که در برخی کشورهای همسایه دستورهای اربابانشان را دنبال می‌کنند، درست است. آن‌ها ایران را به عنوان یکی از پایگاه‌های مقابله با ارتشا و تحجر، از اهداف اقدام‌های تروریستی خود می‌دانند. ما هم همه ملاحظات امنیتی را برای مقابله با آنان در دستور کار داریم و مراقبت کامل می‌کنیم.
اما من با این نظر که بخشی از اهل تسنن یا حتی اهل تشیع ما زمینه پذیرش تفکر تکفیری‌ها را دارند، مخالفم. اگر چه آن‌ها به دنبال زمینه‌هایی در میان اهل تسنن ما هستند اما ما نه در غرب و نه در شرق کشور، نه در اهل تسنن کردستان و نه در اهل تسنن سیستان و بلوچستان زمینه ظهور سلفی ها، وهابیت و تکفیری‌ها را نداریم.
من معتقدم که مشکلی از بابت شیوع تفکر این گروه های تروریستی در ایران نخواهیم داشت اما در عین حال می‌دانم که برخی از آن‌ها قصد ناامن جلوه دادن ایران را دارند. ما ملاحظات امنیتی کافی را داریم.
مولوی عبدالحمید در بخشی از گفت وگوی خود با روزنامه ایران به طور تلویحی گفته بود که برخی نابرابری‌ها و بی‌توجهی‌ها در مناطق محروم کشور زمینه‌ساز بروز برخی ناامنی‌ها و حتی جذب آنها در جریان های تکفیری است. نظر شما در این باره چیست؟
خب ایشان نظر خودشان را مطرح کرده‌اند اما همان طور که گفتم معتقدم نابرابری‌ها ریشه پای گرفتن تکفیری‌ها در ایران نیست. ببینید، ممکن است که اشرار با سوءاستفاده از فضای نابرابری یا تبعیض‌آمیز در برخی مناطق، برخی افراد معدود را اجیر کنند که مثلاً کاروانی را برای آن‌ها حفاظت کنند. افرادی ممکن است مورد طمع گروه‌های تروریستی واقع شوند اما چنین گرایشی با زمینه فکری اهل تسنن قرابت ندارد. این را با اطلاع می گویم چون در شورای امنیت ملی روی این موضوع کار کردیم.
به نظر می‌رسد این را با اطلاع می گویم چون در شورای امنیت ملی روی این موضوع کار کردیم که رویکرد دولت جدید حاکی از استفاده از قومیت‌ها برای تأمین امنیت این مناطق است. این گفتمان تا چه میزان در مناطق شرقی و غربی کشور، حاکم شده است؟
من از این موضوع با عنوان «توسعه و امنیت پایدار» نام می‌برم. «امنیت» مستلزم «توسعه پایدار» است و «توسعه پایدار» مستلزم «امنیت» است. ما به لحاظ تاریخی دچار
عقب ماندگی عظیمی در مناطق مرزی بویژه در شرق و غرب کشور هستیم. برای تداوم امنیت، باید توسعه داشته باشیم. برای این کار هم برنامه گسترده‌ای داریم. اینکه بیشترین حجم سفرهای دولت به مناطق شرقی کشور است، در همین راستا قابل ارزیابی است. خودم شخصاً سه بار به این منطقه سفر کرده‌ام. یکی از مصوبات شورای عالی امنیت ملی هم توسعه مناطق شرق و غرب کشور است. در بودجه سال 93 هم برای مدیریت مناطق مرزی، بازارچه‌های مرزی، سرمایه‌گذاری در این مناطق و کمک به ما به‌التفاوت سود تسهیلات، برنامه‌های خوبی داریم. هدف ما این است تا با توسعه زیرساخت‌ها، بخش خصوصی را وارد عمل کنیم.  من در گفت‌وگو با بزرگان و علمای استان سیستان و بلوچستان هم گفتم که با دو مشکل بزرگ در این منطقه روبه‌رو هستیم. نخست عقب افتادگی تاریخی و دوم؛ توسعه نیافتگی. برای رفع عقب ماندگی تاریخی در این مناطق تاکنون تلاش‌های زیادی برای اصلاح زیر ساخت‌ها صورت گرفته اما این زیر ساخت‌ها منجر به توسعه منطقه نشده است، چون ما در این منطقه با مشکل ناامنی و فراتر از آن با مشکل «احساس نا امنی» مواجهیم. همین «احساس
نا امنی» سبب می‌شود که حتی شلیک یک گلوله هم مشکل ایجاد کند در حالی که اگر چنین احساسی وجود نداشته باشد، مشکلات کمتر خواهد بود. ما از بزرگان این منطقه خواستیم تا به ما در ایجاد و برقراری امنیت همکاری کنند تا ما هم به توسعه استان و رفع عقب‌ماندگی آنجا، به آن‌ها کمک کنیم.
بخشی از خواسته‌های مردم و بزرگان این نوع مناطق، انتصاب مدیران بومی است. چقدر به این خواسته آن‌ها تاکنون توجه کرده‌اید؟
ما با ملاک‌ کلانی چون «کارآمدی»، مدیران را انتخاب می‌کنیم. البته در سطوح معاونین استانداری مثلاً در کردستان دو نفر را از اهل تسنن منصوب کرده‌ایم. برای معاونت‌ها در استانداری سیستان و بلوچستان هم تا کنون دو نفر از اهل تسنن پیشنهاد شده‌اند که بزودی نصب می شوند. بسته به کارآمدی افراد در انتصاب فرمانداران هم ممکن است از میان اهل تسنن کسانی را انتخاب کنیم.
برای شهرهایی که اکثریت جمعیت آن‌ها از اهالی تسنن هستند، فرماندارانی از میان آن‌ها برخواهید گزید؟ اساساً چنین معیاری برای انتخاب فرمانداران دارید؟
عوامل سیاسی وامنیتی و مسائل دیگری از جمله جمعیت ملاک انتخاب است، ما به دنبال افراد با تجربه   و پخته هستیم. همان طور که گفتم مهمترین معیار ما «کارآمدی» است. چنانچه افراد کارآمدی را در میان اهل تسنن در اینگونه مناطق داشته باشیم، حتماً از آن‌ها استفاده خواهیم کرد.