پیشگیری از جرم

ادامه از صفحه 11
این دسته از اقدامها  خود به دو دسته کلی پیشگیری اجتماعی و پیشگیری وضعی طبقهبندی میشوند. منظور از اقدامهای پیشگیری اجتماعی از بین بردن عوامـل زمینه ساز وقوع جرم است که طیف گستردهای از عوامل سیاسی، امنیتی، اقتصادی، فرهنگی و اجتماعی را در بر میگیرد. این نوع تدابیر پیشگیرانه از جرم و تمرکز بر بزهکار در تلاش است تا با فراهم آوردن زمینههای لازم برای یک زندگی مناسب و طبیعی میل به ارتکاب جرم در بین افراد جامعه را از بین ببرد. در مقابل تدابیر پیشگیری وضعی که بر بزه دیده و قربانی جرم متمرکز است درصدد است تا همزمان با تدابیر پیشگیری اجتماعی زمینههای ارتکاب جرم در بزهکاران را از بین ببرد و بزهدیده نیز فرصت و موقعیت ارتکاب جرم را برای بزهکار فراهم سازد. تدابیر پیشگیری تحت عنوان تدابیر موقعیت محور در تلاش است تا با راههای مختلف فرصت ارتکاب جرم برای بزهکاران اجتماعی در جامعه را از بین ببرد.
به طور مثال می توان به از بین بردن فقر و بیکاری در جامعه اشاره کرد که تدابیر پیشگیری اجتماعی ناظر بر جرم و سرقت و تجهیز اموال نسبت به وسایل امنیتی و هشدار دهنده که فرصت سرقت از دزدان اجتماعی را میگیرد بهعنوان تدابیر پیشگیری  وضعی مطرح است.با توجه به اهمیت تدابیر پیشگیری از جرم پرسش اساسی که مطرح میشود این که مسئولیت اجرای تدابیر پیشگیری از جرم بر عهده چه نهاد و سازمانی در جامعه است؟ هرچند مطابق قانون اساسی وظیفه پیشگیری از جرم بر عهده قوه قضائیه محول شده است با این وجود قوه قضائیه بهتنهایی ابزار لازم برای پیشگیری از جرم در جامعه را در اختیار ندارد بلکه باید تمامی ارکان حاکمیت شامل قوای سهگانه با استفاده از ظرفیت بالقوه  جامعه و تشکلهای مردم  نهاد مناسبترین تدابیر در راهکارهای پیشگیری از جرم را در جامعه به اجرا بگذارد. امروزه  پیشگیری از جرم امری بسیار تخصصی بوده و در قالب دانش جرم شناسی و سیاست کنترل جرم موضوعات و مباحث گستردهای را شامل میشود.