تولید برق خورشیدی در «چرنوبیل»

علیرضا احمدی
خبرنگار
نیروگاه هسته‌ای چرنوبیل که فاجعه بارترین اتفاق تاریخ در دنیای انرژی هسته‌ای را شاهد بوده است، در قالب یک طرح ویژه، 2هزار خانوار اوکراینی را به انرژی برق خورشیدی متصل می‌کند. این نیروگاه که 32سال پیش در 26 آوریل سال 1986 در اثر یک آزمایش اشتباه کاملاً متروکه شد، قرار است به یک کارخانه تولید انرژی خورشیدی تبدیل شود. به هرحال بعد از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی سابق، این نیروگاه به‌عنوان یک میراث برای اوکراین مستقل باقی ماند و با وجود مخالفت‌های بسیار، سرانجام مقرر شد بیش از 3هزار و 800 پنل خورشیدی در مساحتی بالغ برحدود 1.6هکتار در فاصله 100 متری رآکتور 4 نیروگاه چرنوبیل حدود یک مگاوات انرژی برق خورشیدی تولید کند. هرچند این رقم در مقایسه با 4هزار مگاوات که توسط نیروگاه هسته‌ای قبلی چرنوبیل تولید می‌شد چندان زیاد نیست اما قرار است این رقم در آینده به ۱۰۰ مگاوات افزایش یابد و به هرحال خارج شدن این منطقه از انفعال، خبر خوشایندی است. بسیاری هم انرژی خورشیدی را یک انتخاب منطقی برای این منطقه می‌دانند چرا که این منطقه ممنوعه و خالی از سکنه، نه برای زندگی امنیت دارد و نه برای کشاورزی مناسب است. ازسوی دیگر بسیاری از تجهیزات مورد نیاز برای تولید انرژی خورشیدی در این منطقه از قبل وجود داشته است.این پروژه خورشیدی توسط یک کمپانی اوکراینی با نام Rodina و همچنین سرمایه‌گذاری یک شرکت آلمانی با نام Enerparc AG کلید خورد و قرار است با سرمایه‌ای بالغ بر1.2میلیون دلار برق خورشیدی را وارد شبکه توزیع برق اوکراین کند. البته این پنل‌های خورشیدی چند ماهی است که فعالیت خود را آغاز کرده‌اند اما بتازگی در قالب جشنی، از آن رونمایی رسمی شد. اما ماجرای فاجعه نیروگاه چرنوبیل چه بود؟ حادثه نیروگاه هسته‌ای چرنوبیل، سبب نشتی رآکتور شماره 4 و کشته شدن تعدادی و نیز خالی از سکنه شدن شهر 48 هزار نفری چرنوبیل شد. در این فاجعه، صدها نفر بلافاصله در این حادثه کشته شدند و ده‌ها هزار نفر هم در طول این 32 سال در نتیجه بیماری‌های حاصل از قرار گرفتن در معرض مواد رادیواکتیو جان خود را از دست دادند. سرطان تیروئید و کابوس تولد فرزندانی بدون دست و پا هنوز هم با مردم این سرزمین همراه است؛ مردمی که با این تصور خانه‌هایشان را ترک کردند که بعد از چند روز می‌توانند بازگردند ولی اسباب بازی‌ها، تخت‌های زنگ زده، خانه‌های مخروبه و... نشان می‌دهد که سال‌هاست پای کسی به این خانه‌ها باز نشده است. افرادی هم که به‌عنوان گردشگر علاقه‌مند به بازدید از این منطقه هستند نیز تنها با حضور راهنمایان گردشگری اجازه تردد دارند و در پایان سفر هم میزان رادیواکتیویته بدن آنها مورد ارزیابی قرار می‌گیرد تا احتمالاً آلوده نشده باشند.