روزی به یاد پیام آور ایرانی

پیامبر در سن 30 سالگی، با اهورامزدا، خدای یکتا و بی‌همتا به وسیله وهومن، به همپرسگی رسید و به پیامبری برگزیده شد و با پیام‌های اهورایی اخلاق‌ساز و انسانیت‌گستر خود به میان مردم بازگشت.
نخست پسرعموی او «میدیوماه» دین او را پذیرفت. در 40 سالگی از شهر رگه (ارومیه) به شهر بلخ افغانستان امروزی که در آن زمان بخشی از سرزمین ایران (آریان ویج) بود کوچید (مهاجرت کرد) و با کتایون همسر شاه گشتاسب و وزرای درباره جاماسب حکیم و فرشوشتر وهوفریان، به گفت‌و‌شنود نشست. تا اینکه بالاخره پس از چهار سال آنها دین او را پذیرفتند. اشوزرتشت از آن پس، انجمن مغان را که امروزه انجمن موبدان، دنباله آن انجمن می‌باشد بنیاد نهاد «هاتیک (طریقت)» و داتیک (شریعت) کیش زرتشتی را بر پایه اصول «گاتیک» (حقیقت دین) ساماندهی کرد و به کمک دیگر روحانیون به میان مردمانی که به تدریج دین او را می‌پذیرفتند برده، فرهنگی نمود که مردمان جهان، امروزه آموزش‌های او را در دو جستار پرمغز «اندیشه نیک، گفتار نیک، کردار نیک» «راه در جهان یکی و آن راستی است» سرلوحه منش و روش نه تنها زرتشتیان که سایر ایرانیان نیز می‌باشد که بویژه پس از کوروش و داریوش، در بسیاری از باورهای دیگر مردمان جهان از هر دین و مذهب و ملیتی که بوده‌اند نیز تأثیرگذار بوده است.
پیام‌آور ایرانی، در جنگی که ارجاسب پادشاه تورانی علیه ایرانیان در اواخر دوران پادشاهی گشتاسب به راه انداخته بود به روز خیر ایزد و دی ماه 3709 دینی زرتشتی، در آتشکده ورهرام شهر بلخ که امروزه شهر مزارشریف در استان بلخ افغانستان می‌باشد، به دست توربراتور سرباز تورانی به شهادت رسید. در اوستا کهن‌ترین نامه ایرانیان و در اسناد تاریخ‌‌نگاران یونانی آمده است که پیامبر ایرانی هنگام زایش بر‌خلاف دیگر نوزادان، «خندید». امید که همواره دل همه حکومتگران، دولتمردان و شهروندان ایرانی از هر قوم و‌نژاد و عقیده‌ای که هستند، همواره شاد و لبشان خندان باشد و با تندرستی و شادکامی در کنار یکدیگر روزگار را به راستی و نیکی بگذرانند. ایدون باد. ایدون ترج باد.