نسخه Pdf
ایران عصر


نگاهی به آثار نسیم حسن‌بخشان در نمایشگاه «کارناوال»

روایت مواجهه با حقیقت، پس از رؤیا


پیمان طالبی
 روزنامه‌نگار
«کارناوال» عنوان نمایشگاهی از آثار هنرمندی جوان به‌ نام «نسیم حسن‌بخشان» است که این روز‌ها در گالری ایده برپاست. نمایشگاهی که به تازگی اعلام شده که با استقبال بسیار مخاطبان، تمام آثار آن به فروش رفته و این یعنی یک موفقیت بزرگ برای هنرمندی مستعد و جوان که مشغول برداشتن گام‌های ابتدایی در عالم هنر است. نسیم حسن‌بخشان، خالق نمایشگاه «کارناوال» 37 سال سن دارد و کارشناس ارشد طراحی صنعتی است. او نیز مثل خیلی از اهالی هنر، بعد از مدتی فعالیت در زمینه‌های متنوع و گاه درآمدزا نظیر دکوراسیون و طراحی‌ صنعتی، به این نتیجه رسیده که روح هنر در جای دیگری در جریان است و از این رو، نقاشی کلاسیک را جدی‌تر گرفته است.
سخن از نمایشگاه و آثار حسن‌بخشان را باید ابتدا از عنوانی که او برای این مجموعه برگزیده، آغاز کرد. کارناوال یا کاروان شادی، جشنی است که در فرهنگ تاریخی مسیحیت به پیش از عید پاک مربوط می‌شود و بیشتر متعلق به فرهنگ رومی-کاتولیک است و کمتر عنصرهای پروتستانی را در خود دارد. این جشن عناصر مختلف شادی نظیر سیرک، بازی و رقص‌های خیابانی را در خود دارد و در آن مسیحیان که در آستانه فرارسیدن ایام روزه قرار دارند، در خوردن و نوشیدن افراط می‌کردند.
هنرمند نمایشگاه «کارناوال» در خلق آثار خود در این مجموعه، در بزنگاه عمیقی دقیق شده است که همانا لحظه به پایان رسیدن این شادخواری و شادی‌پیمایی و آغاز فصل صیام است. از این منظر، می‌توان این مفهوم را تأویل‌پذیر دانست و به دنیای پیرامون نیز از همین دریچه نگاه کرد. با چنین وصفی، ناپایداری شادی در دنیای گذرا و احساس نامطبوعی که بعد از گناه به سراغ مرتکب خواهد آمد، پیامی است که حاصل امتزاج مفهوم کارناوال در تاریخ مسیحیت و افکار هنرمند جوان ماست.
در نقاشی‌های نسیم حسن‌بخشان، شاهد لحظاتی هستیم که دو گونه‌اند: یا در اثنای یک جشن، رخوتی عظیم به جان کاراکتر چنگ انداخته و او را از «خاتمه»‌ای که نزدیک است خبردار می‌کند یا اساساً رؤیا به پایان رسیده و اینک لحظه مواجهه با واقعیت انکارناپذیر است. از آنجا که در هر دو حالت، نقاش با مفاهیم انتزاعی مواجه است، برای ترسیم ابعاد مختلف عواطفی نظیر بُهت، حیرت، یأس و غم، بهترین راه را در به تصویر کشیدن عواطف از دریچه سوررئالیسم دیده و باید گفت حسن‌بخشان در این مسیر تا حد زیادی هم موفق عمل کرده است.
در بخشی از استیتمنت نمایشگاه «کارناوال» آمده است: «...این آن، این لحظه، این وهم، این خیال، این کابوس، این احساس بودن و نبودن که اگر به تصویر نیاید با باد می‌رود و خود نیز به یادش نخواهد آورد...» ترسیم فضاهایی که در آثار نسیم حسن‌بخشان با آنها روبه‌رو هستیم، بیشتر به کیمیاگری می‌ماند چرا که سخن از به تصویر کشیدن چیزهایی است که اساساً نباید و نمی‌شود به تصویرشان کشید. کلیدواژه‌هایی چون «آن»، «لحظه»، «وهم» و «کابوس» نشان می‌دهد که هنرمند به‌درستی مطلع است که چه می‌کند و به گمان من، در روزگار زوال و افول مفهوم والایی چون هنرمند، این مهم‌ترین عنصری است که هنرمندان تازه‌نفس باید تصویری روشن و شفاف از آن در ذهن داشته باشند.
این تصویر، هرچه که باشد و هر مفهومی را که به ذهن مخاطب متبادر کند، در نهایت در آثار هنرمند موردنظر خود را به مخاطب عرضه خواهد کرد و این مخاطب – خواننده، بیننده یا شنونده – است که در نهایت در مورد صداقت هنرمند داوری خواهد نمود.

آدرس مطلب http://old.irannewspaper.ir/newspaper/page/7841/31/601448/0
ارسال دیدگاه
  • ضمن تشکر از بیان دیدگاه خود به اطلاع شما رسانده می شود که دیدگاه شما پس از تایید نویسنده این مطلب منتشر خواهد شد.
  • دیدگاه ها ویرایش نمی شوند.
  • از ایمیل شما فقط جهت تشخیص هویت استفاده خواهد شد.
  • دیدگاه های تبلیغاتی ، اسپم و مغایر عرف تایید نمی شوند.
captcha
انتخاب نشریه
جستجو بر اساس تاریخ
ویژه نامه ها