بر طبل شادانه بکوب!

عموجان دلواپس ما شادمان و مسرورند که فلانی سر جلسه امتحان نرفته! البته فقط ایشان که نیستند. رسانه‌های دلواپس و شبه دلواپس چیزی نمانده اشک شوق بریزند و بر طبل شادانه بکوبند و کم مانده از خوشحالی پس بیفتند که فلانی نرفت، فلانی امتحان نداد، فلانی حذف شد، امتحان مجدد نداریم و الخ...
ما آن قدیم و ندیم‌ها که بچه بودیم یادمان می‌آمد که از سوپری محل و راننده سرویس تا بابای مدرسه و معلم ورزش، وکیل مدافع بچه هایی می‌شدند که سر جلسه دیر می‌رسیدند. خود ما را وقتی آبله مرغان گرفته بودیم برای مان یک اتاق جدا با میز و صندلی جدا گذاشتند و از در پشتی بردند تا امتحان بدهیم و از درس و کلاس عقب نمانیم. یعنی کوشش همه این بود که تا می‌شود کمک کنند همه در آزمون شرکت کنند. حالا بعضی‌ها هم بودند که حوصله درس و کلاس را نداشتند و می‌رفتند دنبال زندگی که بدون حاضر و غایب باشد. خب کسی برای حضور نداشتن و غیبت آنها شادی نمی‌کرد و همه تأسف می‌خوردند که حیف شد فلانی درسش را ادامه نداد. ما حتی یک مدیری داشتیم که وقتی کسی غایب بود زنگ می‌زد منزل شان که چرا فرزندتان سر جلسه حاضر نشده و اگر می‌شود تا وقت هست، خودش را برساند.
حالا روزگار عوض شده. با وجود تأکید تمام ارکان نظام بر حضور و مشارکت حداکثری در انتخابات، داریم دوستانی را که از حذف زودهنگام چهره‌ها شادمان می‌شوند و دست افشانی می‌کنند. خب حالا به فرض هم که این شخصیت حذف شد؟ آخرش؟ این شخصیت را هم حذف بفرمایید اکثریت به شخصیت‌های محبوب شما رأی می‌دهند؟
عموجان پوزخندی به پهنای صورت زدند و فرمودند:« بیخود خودتان را به موش مردگی نزنید. باید امتحان بدهید. همه باید امتحان بدهند. حتی باید از جناب روحانی و جناب هاشمی هم امتحان بگیرند. اصلاً باید قانون را عوض کنند که بشود هر سال انتخابات ریاست جمهوری برگزار کرد. چه معنی دارد که اداره کشور برای 4 سال به دست یک ژنرال حقوقدان بیفتد! اصلاً باید روابط مان را با کل دنیا قطع کنیم. فرق جیبوتی با فرانسه و انگلیس و کانادا چیست؟ اصلاً چرا باید بین کشورها فرق بگذاریم؟ یکسری نمی‌خواهند با ما رابطه داشته باشند، خب ماهم نخواهیم با باقی کشورها رابطه داشته باشیم؟ اینجوری به نفع اقتصاد هم هست. کلاً می‌شود وزارت خارجه را تعطیل و ظریف را مرخص کرد که برود لاویج عسل بخورد!» بله خب این‌ها که فرمودند آرزوهای شیرین دلواپسانه است اما مملکت حساب و کتاب و قانون دارد و مختصات کلانش را اکثریت در هر انتخاباتی مشخص می‌کند. اگر به شما بود که دوست داشتید کل کابینه به مرخصی برود و زمام امور به دستان با کفایت دوستان ولنجک بازگردد. ولی خب فعلاً با همین شادی‌های کوچک خوش باشید و پایکوبی کنید. به هر حال این هم داستانی است...