فرزندان حضرت مسیح(ع) در میدان جهاد

معصومه غفوری
حضرت عیسی بن مریم(ع) پیامبر بزرگ الهی در روز ۲۵ دسامبر سال اول میلادی، ۶۲۲ سال قبل از هجرت پیامبر بزرگ اسلام(ص)، در بیت لحم واقع در سرزمین فلسطین به دنیا آمد. ماجرای تولد حضرت مسیح(ع) به‌صورت مفصل در قرآن در سوره آل عمران و سوره مریم بیان شده است. واژه عیسى اصل آن «یسوع» و به معنى نجات دهنده است. آن حضرت یکی از پیامبران اولوالعزم هستند که لقب ایشان «مسیح» به معنای مبارک است. نام آن حضرت در قرآن کریم، با فضیلت و عظمت همراه شده و به‌عنوان «عبدالله، کلمه خدا، روح خدا و تأیید شده به روح القدس» مفتخر گشته و ۴۵ بار در قرآن با نام «عیسی» و در چند مورد با لقب مسیح از آن حضرت یاد شده است. مادر ایشان، حضرت مریم(س)، دختر عمران یکی از بانوان برگزیده و پاکدامن عالم است که به مقام قرب حق تعالی رسیدند و یکی از چهار بانوی مقدس و برگزیده عالم هستند که فضیلت‌های بی‌شماری دارند.
حضرت عیسی(ع) در سن ۳۰ سالگی به پیامبری مبعوث شدند و پیوسته بنی‌اسرائیل را به پرستش خدای یکتا دعوت می‌کردند. آن حضرت علاوه بر موعظه مردم، بیماران را شفا می‌دادند، یاور مستضعفان و محرومان بودند، به زنان و کودکان احسان می‌کردند، با تندروی‌های برخی متعصبین مبارزه می‌کردند و مردگان را به اذن خدا زنده می‌کردند. به‌منظور گرامیداشت میلاد حضرت مسیح(ع) در آیین مسیحیت جشنی با عنوان کریسمَس برگزار می‌شود. مسیحیان در سراسر جهان این روز مبارک را جشن می‌گیرند. این روز اگرچه عیدی مسیحی است اما نزد مسلمانان و ایرانیان نیز بسیار گرامی می‌باشد.
این مناسبت فرصتی است تا به نقش هموطنان مسیحی در دوران هشت سال دفاع مقدس اشاره‌ای داشته باشیم؛ چرا که بی‌تردید یکی از گروه‌هایی که در دوران دفاع مقدس در مبارزه با دشمنان و برای حفظ و حراست از آب و خاک ایران اسلامی ایستادند و جنگ تحمیلی را به صحنه تبلور عزم ملی در دفاع از ایران اسلامی تبدیل کردند هموطنان مسیحی بودند. در جنگ تحمیلی مسائل فرعی کنار گذاشته شد و همگان اعم از مسیحی و مسلمان یکپارچه به میدان آمدند و همین اتحاد در کنار سایر عوامل باعث به سرانجام رسیدن دفاع مقدس و پیروزی نظام مقدس جمهوری اسلامی در برابر تمامی دسیسه‌ها و اقدامات رژیم بعثی عراق و قدرت‌های استکباری شد.
هموطنان مسیحی وقتی با تجاوز دشمن به خاک کشورمان مواجه شدند خود را جدا از سایر هموطنان ندانسته و همپای آنان عازم جبهه‌های جنگ شدند و بدون هیچ تعللی به صف مدافعان پیوسته و سهم خود را در نبرد با دشمنان و حفظ استقلال کشور ایفا کردند.
به یقین در کنار انگیزه‌های ملی، تعالیم معنوی در حضور فعال آنان در جبهه‌های نبرد حق علیه باطل اثر بسزایی داشته است چرا که با نگاهی به تعالیم حضرت مسیح(ع) درمی‌یابیم که در این دین نیز همچون سایر ادیان الهی مقام والایی برای کسانی که در راه دفاع از آرمان‌های الهی جان خود را فدا می‌کنند ذکر شده و به شهادت در راه دین و ایمان بسیار تأکید شده است. می‌توان گفت انقلاب اسلامی و هشت سال دفاع مقدس میراث فرهنگی و سیاسی گرانبهایی است که توسط تمام اقوام و اقلیت‌های دینی خلق شد و در این میان هموطنان مسیحی نیز در خلق آن نقش مهمی داشتند.
آنان به علت دلبستگی به میهن در وحدت و اتحادی بی‌بدیل و با همدلی دوشادوش هموطنان مسلمان خود اعم از شیعه و سنی در صحنه‌های دفاع از اقتدار و استقلال ایران ظاهر شدند. ایثارگری، اسارت، جانبازی و شهادت تعداد زیادی از مسیحیان در طول جنگ تحمیلی جلوه باشکوهی از وحدت کلمه ایرانیان را در واژه‌هایی چون وطن و استکبارستیزی به نمایش گذاشت. هموطنان مسیحی با حضور داوطلبانه در عرصه جنگ، از خط مقدم تا پشتیبانی و تدارکات و تقدیم صدها شهید، مفقودالاثر، جانباز و آزاده، کارنامه سرافرازی و رشادت‌های خود را در این سرزمین ثبت کردند.
چنانکه رهبر معظم انقلاب فرمودند: «اقلیت مسیحی، هم ارامنه و هم آشوری، سربلند بیرون آمد در انقلاب و جنگ، به‌عنوان یک ایرانی وفادار عاقل بصیر شجاع» (دیدار رهبر انقلاب اسلامی با خانواده شهیدِ آشوری «روبرت لازار» 6/10/1394.
رهبر معظم انقلاب با توجه به اهمیت و ارزش بالای خانواده‌های شهدای مسیحی و لزوم احترام و توجه ویژه نسبت به آنها، از همان ابتدای جنگ، عنایت خاصی به این خانواده‌ها داشتند و حضور در منازل شهدای مسیحی و ابراز محبت و توجه و گفت‌وگوی رو در رو و صمیمانه با خانواده‌های این شهدای معزز از برنامه‌های ایشان بوده است. براستی که وحدت و اتحاد همه اقوام و اقلیت‌ها یکی از دلایل پیروزی و موفقیت ایران اسلامی و نظام مقدس جمهوری اسلامی ایران در همه برهه‌ها بوده است و می‌بایست با درک تازه از این اتحاد و همبستگی در حفظ و پاسداری آن در برابر توطئه‌های دشمنان اسلام و انقلاب کوشا باشیم.‌